Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Τρία ποιήματα του Νίκου Χρ.Αλιπράντη

Πρόσφατες αναρτήσεις

Χρίστος Γεωργούσης

''Αγάπη είναι να δίνεις έναν ουρανό και να κάνεις τον άλλο να θέλει να τον φτάσει''. Χρίστος Γεωργούσης Στο γιαλό της μνήμης σου έχουν γίνει όλα χοχλίδια και μιλούν συνεχώς με τη θάλασσα γυαλίζοντας με σπάνιες λέξεις τη θλίψη σου. Ο δρόμος που πήρες και σ’ έχασε και ο άλλος της ερήμου που σου ‘καψε τα πόδια και ο τρίτος που δεν μπόρεσες. Μιας μουσικής τέκνα είμαστε όλοι, μιας οδύσσειας ήρωες, δεν ξέρω τι θα έχουν να θυμούνται οι άλλοι ερχόμενοι, ποια λόγια θα μείνουν ζωντανά στους αιώνες απ’ τα όσα τραβήξαμε. Κάθε βήμα αγάπης, κάθε σαγήνη ομορφιάς γύρεψαν πολύ απ’ το αίμα μας να στεριώσουν, ν’ αφήσουν το ίχνος τους. Ίσως δώσουν μια ιδέα για πιο σίγουρους δρόμους, ίσως χαράξουν πορεία για άλλες αποκοτιές και τολμήματα. Μίλα και συ με τη θάλασσα, μπορεί με τον καιρό να μπεις στα πιο βαθιά της μουσικής,  μπορεί να σε ταξιδέψουν τα κύματα εκεί που δεν θα σε βουλιάζει το βάρος σου.
Χρίστος Γεωργούσης

Ρούλα Τριανταφύλλου,Ψευδαισθήσεις

Ρούλα Τριανταφύλλου Ψευδαισθήσεις 

Η Ρούλα Τριανταφύλλου συνεχίζει να ψάχνει την ουσία της ποίησης μέσα στις πιο απλές λέξεις, συνεχίζει με τη γνώριμη μελαγχολική της διάθεση να ζητά ουσία ζωής. Τα τελευταία της ποιήματα είναι με ελάχιστους στίχους, αλλά βγαίνει κάτι μέγιστο από εκεί η ακατάπαυστη αγωνία μας να βρούμε κάτι που να μοιάζει με χαρά, με σιγουριά και να ισορροπήσουμε. Αλλά ο παράδεισος δύσκολα γίνεται δικός μας και πολλά δεν είναι παρά ψευδαισθήσεις. Καραδοκεί ο χειμώνας και κάθε αλήθεια γίνεται πικρή. Με να τα τραγουδάς αυτά σημαίνει πως διαμαρτύρεσαι, κάνεις τα πάντα ώστε ο καιρός να σου δείξει ευνοϊκότερο πρόσωπο. Με την μοίρα που σου έχει στήσει καρτέρι δεν συμβιβάζεσαι, δεν σωπαίνεις, την προκαλείς και ίσως την κάνεις τελικά να σε προσέξει καλύτερα.   Χρίστος Γεωργούσης

ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ
Περαστική με σκεπάζει
Μια φλύαρη σιωπή
-Όπως κι ζωή-
Μυστήρια
Κρατώ κλειστά τα μάτια
Η αυριανή γιορτή
Μια ψευδαίσθηση 


ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ
Μετρήσαμε την δύναμή μας
Μέσα στην φλογερή νύχτα
Σε ένα μάταιο …

Πέτρος Τσερκέζης,''Το σώμα μου είσαι εσύ''

ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΟΥ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ…
Το σώμα μου είσαι εσύ, το μάτι μου είσαι εσύ
Η γεωγραφία του ανέκφραστου
Του ανεξερεύνητου και εξαντλητικού.
Κοιλάδα, έρημος και ζούγκλα
Που εξάπτει την περιέργεια, τη φαντασία και το πάθος.
Τριαντάφυλλα του πρωινού βγαίνουν από το κρύσταλλο
Μιας πεινασμένης νύχτας
Και γίνονται ομίχλη στην άπιστη πελαγοδρομία
Μιας ανεπίβουλης ημέρας από ανεπαρκής ψυχικά αποθέματα.
Έσπασε η ραχοκοκαλιά του χρόνου στην ύποπτη διαχυτικότητα
Στο φιλήδονο τρυφηλό της ανεπάρκειας.

Μίλησέ μου σώμα μου, πριν ξεσκίσω το νυφικό της παρθενιάς,
σώμα στο λευκό σταυρό του μαρτυρίου
ρίξε μου θάλασσα τα λευκά σου πέταλα να τα βάψω κόκκινα.
Φέρτε μου μια βάρκα, παρθένα σελήνη
Της θαλασσοταραχής και των συλλογισμών
Να θεραπέψω τα τραύματα από τα ναυάγια του χρόνου.
Φέρτε μου δυο κουπιά να σπάσω συμπληγάδες.
Σκιά και σώμα, ανατριχίλες ηδονής
Πεταλούδα στην αυτανάφλεξη του πάθους
Αυταρχία μιας προϊστορίας που σβήνει τις αναμνήσεις
Και αφήνει τα σώματα να φλέγονται
Στη βάρβαρη πυρκαγιά μ…

Ποίηση:Χριστίνα Γαλιάνδρα-Strada

ΑΠΑΝΘΙΣΜΑΤΑ  ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ
ΑΓΑΠΩ
Αγαπώ τον ήχο που έχει το γέλιο σου
Τους γκρίζους κροτάφους
και τον τρόπο που κλείνουν τα βλέφαρά σου
Αγαπώ τα φιλιά που γεννιούνται απ τα χείλη σου
Τα όνειρα που βλέπεις στο πλάι μου
και τα βήματα που κάνεις για μένα
Αγαπώ το φεγγάρι που λάμπει στο σπίτι σου
Τον ήλιο που φωτίζει την αυλή σου
Τη βροχή που δροσίζει το χώμα σου
Αγαπώ το κάθε τι που είσαι εσύ
Το οτιδήποτε μοιάζει με σένα
και το παραμικρό που φωνάζει το όνομα σου.


ΑΙΩΝΙΑ
Ντύθηκα πόθο.
Ένιωσα πάθος.
Γέννησα οργασμούς.
Έσταξα ηδονή.
Γέμισα ιδρώτα.
Εισέπνευσα έρωτα.
Πεπλοτυλίχτηκα.
Σανδαλώθηκα.
Καρδιοτινάχτικα.
Μαντατοφόρα αγάπης.
Σκορπίζοντας όλα τα πέταλα του άνθους μου.
Να βαδίσεις.
Στο αντάμωμα ψυχών .
Στην ενσωμάτωση κορμιών.
Προσκυνητής αιώνια να μείνεις. Χριστίνα Γαλιάνδρα

Ποίηση:Δημήτριος Γκόγκας

ΤΡΑΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΛΟΓΟΙ
ΑΠΑΝΘΙΣΜΑΤΑ
 ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟΣ
Η Ελπίδα της αιώνιας ζήσης, στα στήθη του φωλιά.
Οπλισμένος κι ο φόβος κονδυλοφόρος στην διαθήκη
του.
Τα οστά να σφαλιστούν με αμμοχάλικο των
ακρογιαλιών
στην αυλή του πατρικού του, όπου ο ήλιος πελεκίζει το
δάκρυ
και το φέγγος αναδύει το μοιραίο.
Η άβυσσος βαφτίστηκε
και μέσα στην σκληρή πραγματικότητα κυλούσε το
τριήμερο πένθος,
Σείστηκαν οι καρδιές συθέμελα, ταραγμένα πελάγη.
Τα λόγια αναβόσβηναν πυρακτωμένες δάδες.
Ενταφιάστηκε ως μια ακατάληπτη διαθήκη στο μακρύ
πελεκητό σεντούκι.
Να γίνει λίπασμα στις ρίζες κείνου του σπιτιού.
Κάπου – κάπου κρατούσε ένα πικρό μειδίαμα στα
χείλη.
Έτρεχε αναβάτης μια βουνίσιας ράχης να προλάβει
ανατολές και δύσεις.
Να εξαγνίσει τον χαμένο χρόνο, να λιτανεύσει στους
απόντες το άφθαρτο.
Εκεί στην γραμμή των οριζόντων, ανάμεσα στις εποχές,
οριοθετήθηκε η τιμή και η μνήμη.
Πρώτος, δεύτερος χρόνος, πίκρα, ούτε που θυμόταν.
Το σεντούκι πετάχτηκε στην άκρη της αποθήκης μαζί
με τις ερωτήσεις.

Ποια ήταν η ανεπαί…

Χρίστος Α.Αλιπράντης

~Εμπειρία~
Κλείσαμε τα μάτια Η μελωδία  μας συνεπήρε Η αλύγιστη  της αρμονίας μέθη  σε ίσκιους ελεύθερους  σωμάτων σε γαλανά νερά  ωκεανών ακύματων   αφεθήκαμε  έξαρση νοερή



~Βασιλιάς~
Μη μου καταλογίζεις ανάγκες  που δεν χόρτασες Υπεύθυνος των σιωπών του  είναι ο καθένας Αναλογίσου στο ξόδεμα της νιότης  των ημερών το πλεόνασμα κι αν δεν μπορείς να οικτίρεις τον εαυτό σου στον τόπο εκείνον της ματαίωσης επίστρεψε  και βασιλιάς γυμνός αγέρωχα περπάτα


~Σιγή~
Δεν ακούγεται ο δρόμος Σίγησε η κίνηση μπρος στον φόβο  της συνάντησης Καθένας πια μόνος του αντιπαλεύει  της φθοράς  το ηλιοκαμένο μυστικό


~Έλλειψη προεργασίας~
Δεν γιόρτασα  τους θυμούς περισσότερο απ' τις νηνεμίες  κι αδυνατώ πια χώρο να βρω να χαρώ
Χρίστος Α.Αλιπράντης
Από την ποιητική συλλογή:Κουκούτσια  Αθήνα,2018 ISBN:978-960-93-9650-9


Βιογραφικό
Ο Χρίστος Αλιπράντης γεννήθηκε το 1983  και κατάγεται από τις Λεύκες-Πάρου. Σπούδασε στη σχολή Μηχανικών  Μεταλλείων Ε.Μ.Π. Η ενασχόληση του με τον γραπτό  λόγο ξεκίνησε την …