Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ποίηση,Γιώργος Καραγιάννης


~ Το πρώτο φιλί της άνοιξης ~

Κάποτε που θα γυρίσεις κι εσύ
κουρασμένος από μια γιορτή,
θα έχει χαθεί το δικό σου άρωμα,
γιατί δεν παραδέχτηκες την άνοιξη,
που μπήκε κάποια φορά απ’ το παραθύρι
κι ήθελε να σ’ αγκαλιάσει, να σε θωπεύσει,
να σου πάρει ένα φιλί και ν’ ανθίσει
και στα δικά σου τα χείλη.

Κι από τότε, έρημος έχεις μείνει,
σε άνυδρο χώμα πορεύεσαι,
Κλείνεις τα μάτια και προσεύχεσαι,
παραδομένος στη σκόνη.

Μα δε σώζεσαι…
Με φουσκωμένες μνήμες δεν πας πουθενά.
Σημασία έχει να χτίσεις νέα συναισθήματα,
να βαθαίνει το βλέμμα σου σε κάθε εποχή,
τα καράβια σου να μην πλέουν στην ίδια γραμμή,
ν’ αλαργεύουν στο βάθος του ορίζοντα,
αλλά ν’ αλλάζουν ρότα συχνά,
να τα χτυπάνε κι αλλιώς τα κύματα.

Ναι, εκεί στην άκρη της γης θα θυμάσαι μονάχα ένα φιλί,
το πρώτο φιλί της άνοιξης,
γιατί προσπέρασε κατά ένα λεπτό την ισημερία.
Ήθελε με λαχτάρα αυτό το λεπτό,
ν’ αγγίξει και να ζήσει πιο πολύ
στου ήλιου την ευτυχία.




~ Θα μπω βαθιά στο κύμα σου ~

Θα μπω βαθιά στο κύμα σου
να σου ελαφρύνω τον οίστρο των χεριών σου,
όταν μ’ αγκαλιάζουν,
να γίνονται πιο τρυφερά,
όπως πρωταγγίζεις απαλά τα φύλλα
του πρώτου ερωτικού βιβλίου σου,
που είχες την κρυφή αγωνία
πόσο θα σε ξεσηκώσει,
να αισθανθείς του έρωτα το χτύπο
έστω και φαντασιακά,
πριν τη μαυρισμένη σάρκα σου
τη χαϊδέψει τ’ άπληστο σεντόνι του πόθου,
να εκτροχιαστείς προς το αχαλίνωτο,
μέχρι να σβήσει το φεγγάρι
απ’ την ξελογιάστρα αυγή
πάνω στα μελένια χείλη σου,
που ξέχασαν να σφίγγουν απ’ τον πόνο,
γιατί έμαθαν με λίγη εξάσκηση
να σιωπούν μόνο.
Τότε είναι που πολύ μ’ αρέσεις
και λιώνω.


Γιώργος Καραγιάννης
Από την ποιητική συλλογή, «Σ'ένα τριαντάφυλλο σε θέλω»,
Εκδόσεις Αρισταρέτη,Αθήνα,Οκτ.2017


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Χριστόφορος Τριάντης~Τα Κλουβιά~

ΤΑ ΚΛΟΥΒΙΑ Για να μειώσουν την απήχηση που είχαν οι απεργοί πείνας στον λαό,οι κυβερνώντες αποφάσισαν να τους κλείσουν σε κλουβιά και να τους περιφέρουν στα τσίρκα της χώρας.Είχαν ως στόχο να  εξευτελίσουν εντελώς τον πολιτικό τους αγώνα.Και όντως οι απεργοί έγιναν σπουδαίο θέαμα για χιλιάδες ανθρώπους που πήγαιναν να περάσουν την ώρα τους μπροστά στα κλουβιά.Στέκονταν με τις ώρες και θαύμαζαν τούς περιβόητους αγωνιστές,τους μαχητικούς αμφισβητίες της καθεστηκυίας τάξης.Ακόμα και σχολεία έρχονταν για να παρακολουθήσουν ένα τέτοιο ιδιαίτερο σκηνικό.Όλοι οι επισκέπτες πλήρωναν εισιτήριο,εξαιρούνταν τα παιδιά.Σιγά-σιγά οι απεργοί πείνας ξέχασαν τους λόγους για τους οποίους αγωνίζονταν,και επιδίδονταν σε θεατρινισμούς,γελοία κόλπα και παρακάλια,προκείμενου να διατηρήσουν άσβεστο το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης και να κερδίσουν τη συμπάθειά της.Από την άλλη μεριά,οι ιδιοκτήτες των τσίρκων βλέποντας να αυξάνονται τα κέρδη τους(λόγω των πολλών επισκέψεων)τούς χρηματοδοτούσαν μυστικά.Στο τέλο…

Χριστόφορος Τριάντης~Δημιουργία~

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ   Η δημιουργία είναι σαν ένα διάφανο σπίτι. Οι τοίχοι του είναι στερεωμένοι με πνοές ανέμων, μύθων και ιστοριών (παλαιών ημερών). Στις κόγχες υπάρχουν ζωγραφιές. Παριστάνονται: όνειρα, χθόνια χρώματα κι έναστρες νύχτες που γεννούν σκιάσεις και αχνοφωτίζουν τη ρυμοτομία.   Άχρονοι σκελετοί λέξεων είναι «ατάκτως ερριμμένοι» στην αυλή. Ολύμπια αγάλματα και μυθικά σύμβολα βρήκαν τον δρόμο τους και έφτασαν στο σπίτι για μετοχή στα υψηλά: προσευχές και ευαγγέλια. Μια ωραία συντροφιά για τον ιδιοκτήτη.   Στην κεντρική είσοδο είναι χαραγμένα γράμματα, λάμψεις για τα βαθιά μεσάνυχτα και τις μυστικές ώρες. Στα δωμάτια υπάρχουν καθρέφτες για ν’ αποκρυσταλλώνονται οι ιδέες και οι επιθυμίες. Στους διάδρομους, απαγορεύονται : τα μετριοπαθή αποτυπώματα, οι σημάνσεις λογαριασμών, αριθμών και ματαιοτήτων. Στην οροφή, οι ήλιοι καθορίζουν τις σκέψεις, την απραξία και την ανάπαυση.    Κι όλα τα στηρίγματα και οι κολόνες, είναι σαν φανέρωση (κι επιφάνια)  για πρόσωπα και χαρακτήρες. Η σκόνη, όση …

Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ~Του Χριστόφορου Τριάντη~

Και αφού πήρανε την εξουσία στην πολιτεία με δόλιο τρόπο, έβαλαν μπροστά το σχέδιο τους.Ο βασικός του σκοπός ήταν να δολοφονήσουν τη σιωπή.Ήταν ο μεγάλος τους  αντίπαλος.Οι λίγες στιγμές που οι πολίτες αφιέρωναν στη σιωπή ισοδυναμούσαν με εκρήξεις μεγατόνων,ικανές  να εξουδετερώσουν ολόκληρες μεραρχίες.Όταν οι άνθρωποι έμεναν μόνοι,η σιωπή τους αποκάλυπτε την ομορφιά της ζωής.Κάθονταν και θαύμαζαν τη φύση,τον ουρανό,τα πουλιά,τα λουλούδια τα δέντρα,τη βροχή και τη θάλασσα. Διάβαζαν και έγραφαν. Η μοναξιά τούς δυνάμωνε,και η σιωπή ήταν η φροντίδα που προσέφεραν στον εαυτό τους.Αγαπούσαν πραγματικά και δένονταν με τα πράγματα.Παρέμεναν έξω από θορύβους και κραυγές,χυδαία θεάματα και κάθε λογής συνεστιάσεις. Η σιωπή φόβιζε την εξουσία. Τριάντης Χριστόφορος


(η φωτογραφία από:http://www.paulbondart.com/paintings/gallery-1/#&gid=1&pid=Clairvoyance