Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Άγγελος Καρούσος,Στην Πάρο


ΣΤΗΝ ΠΑΡΟ
11 Αυγούστου 2011
                                               Στην Ρούλα Χατζή

Ω μην πηγαίνεις στο νησί
το μαγικό της Πάρου για να δεις
τους έξι από τους γιους του θαλασσοκράτορα Μίνωα
Ευρυμέδοντα, Χρύση, Νηφαλίωνα, Φιλόλαο, Αλκαίο και Σθενέλαο
τον Ηρακλή να ψάχνει να βρει την Ιππολύτη Αμαζόνα
για ναν της πάρει την ζώνη
και ναν την πάει στην δροσερή κόρη του Ευρυσθένη την Αδμήτη
τον τρόμο που δημιούργησε η θέα του στους τέσσερις απ' τους εξι γιους
που τρομαγμένοι πήγαν ναν τον σκοτώσουνε
και τους εσκότωσε αυτός
παίρνοντας μαζί του αιχμάλωτους στην Μυσία τους άλλους δυο τους
μετά
τον ίδιον εξουσιαστή Μίνωα πανικόβλητον να έρχεται εκεί
και την στιγμή που έκανε θυσία στις Χάριτες
φορώντας το χρυσό στέμμα του
κι ο μουσικός του κρατώντας τον ιερό αυλό
ναν του αναγγέλλουνε ότι στην Αθήνα
σκοτώθηκε ο γιος του ο Ανδρόγεω
να πετάει το στέμμα απ' το κεφαλι του
κι από τον μουσικόν του τον αυλό
και να θυσιάζει έτσι σαν απλός θνητός
μην έχοντας ακόμα την υποψία
πως είναι φτιαγμένο από την φύση φαίνεται
οι εξουσιαστές να ξεκληρίζονται.
Τίποτα απ' όλα αυτά δεν πρόκειται να δεις.
Η ζωή προχωράει ασταμάτητα όλο ομορφιά και πόθο
αλλάζει πρωτεϊκά
γίνεται θαύμα όνειρα Κοπέλα Γυναίκα Θεά
γαλάζιο ουρανού θάλασσας, φεριμπότ, σκίνα
γαλαζοπράσινες τουρκουαζιές που σε καλούν ακρογιαλιές
κατακλυσμένες από Ελληνοθεές
Γοργόνες της Στεριάς, Νηρηίδες
με ζωντανεμένα κορμιά πρότυπα πια
Αγοράκριτου και Σκόπα
με όλα τα χρώματα της ομορφιάς
των Νικάνορα και Αρκεσίλαου Ζωγράφων
μέσα στα έξυπνα λόγια του Σοφιστή Εύηνου
και του Αρχίλοχου τους ωραίους στίχους.
Μην περιμένεις πάλι να δεις τους Ναούς
τους φτιαγμένους απ' το πιο άσπρο και διάφανο μάρμαρο του κόσμου
-αυτό της Πάρου-
των Θεσμοφόρου Δήμητρας, Αρτέμιδας, Διόσκουρων, Αφροδίτης
Διόνυσου, Δήλιου και Πύθιου Απόλλωνα
Διός βασιλιά  και Ηρακλέους Καλλίνικου τους Ναούς
τα ηλίθια μυθόζωα έχουνε πάντοτε κακία
γκρεμίζουνε του προηγούμενού τους πολιτισμού τα ιερά
αγνοώντας τα ηλίθια ότι
τα ιερά είναι περίπου όλα τα ίδια και μεταβιβάζονται σαν την ζωή
αφού είναι η ίδια η ανθρώπινη ζωή σε μιαν ανάγκη της
άσχετον αν τους δίνουνε
άλλο όνομα και υπόσταση την κάθε μια φορά.
Τις Αρτέμιδες και τις Αφροδίτες θαν τις δεις χιλιάδες τώρα εκεί
με τα πιο αισθησιακά που υπάρχουνε μαγιό
να σου γελάν καλεστικά
να σου δίνουν του αιώνιου την δροσιά
αυτή που περνάει μέσα απ' τα κορμιά
και κάνει την ζωή να μην τελειώνει.   
Άγγελος Καρούσος +3 Αυγούστου του 2012.

Άγγελος Καρούσος

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Ρυτίδα~ Του Χριστόφορου Τριάντη~

Ποιητικό πεζοτράγουδο Η ΡΥΤΙΔΑ Ένα αλισβερίσι είναι η ζωή.Μια κληρονομημένη ρυτίδα στο μέτωπο που καρφώθηκε μετά από καιρό (λίγο ή πολύ δεν έχει σημασία).Ξαπόμεινε μέχρι το τέλος ως υπενθύμιση:όλα γυρνάνε γύρω από την επιθυμία για κάτι,και αυτό το κάτι έχει να κάνει κυρίως με τον έρωτα.Και να τα μασκαρέματα, οι επαναλήψεις(αλίμονο),τα λογύδρια και οι συνηθισμένες ατάκες προς το άλλο πρόσωπο,κανονικές επιθέσεις γοητείας κι όπου βγει.Υπάρχει μπόλικο και αξόδευτο αίσθημα.   Πέφτεις κυριολεκτικά πάνω στον άλλον,αραδιάζοντας τα ίδια και τα ίδια,φτάνει να ξεφορτωθείς αυτό που έχεις μέσα σου, τον αυτοτιτλοφορούμενο πόθο ή καημό.Στην ουσία,ο άλλος δεν σ’ ενδιαφέρει.Ξεκινάς από τα νύχια των ποδιών κι ανεβαίνεις ( όσο περνάνε τα χρόνια),έτσι καταφέρνεις και τη φτιάχνεις τη ρυτίδα στο μέτωπο (βαθιά ή αχνή,ανάλογα τα πρόσωπα).  Μα και παλιά, όσο κι αν κοπίαζες να διώχνεις τη θλίψη και την απελπισία,γρήγορα ερχόσουν ξανά στα ίδια και στα ίδια. Άτιμο παιχνίδι,για να το πω καλύτερα,κουρασμένο δρομολόγι…

Χριστόφορος Τριάντης~Τα Κλουβιά~

ΤΑ ΚΛΟΥΒΙΑ Για να μειώσουν την απήχηση που είχαν οι απεργοί πείνας στον λαό,οι κυβερνώντες αποφάσισαν να τους κλείσουν σε κλουβιά και να τους περιφέρουν στα τσίρκα της χώρας.Είχαν ως στόχο να  εξευτελίσουν εντελώς τον πολιτικό τους αγώνα.Και όντως οι απεργοί έγιναν σπουδαίο θέαμα για χιλιάδες ανθρώπους που πήγαιναν να περάσουν την ώρα τους μπροστά στα κλουβιά.Στέκονταν με τις ώρες και θαύμαζαν τούς περιβόητους αγωνιστές,τους μαχητικούς αμφισβητίες της καθεστηκυίας τάξης.Ακόμα και σχολεία έρχονταν για να παρακολουθήσουν ένα τέτοιο ιδιαίτερο σκηνικό.Όλοι οι επισκέπτες πλήρωναν εισιτήριο,εξαιρούνταν τα παιδιά.Σιγά-σιγά οι απεργοί πείνας ξέχασαν τους λόγους για τους οποίους αγωνίζονταν,και επιδίδονταν σε θεατρινισμούς,γελοία κόλπα και παρακάλια,προκείμενου να διατηρήσουν άσβεστο το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης και να κερδίσουν τη συμπάθειά της.Από την άλλη μεριά,οι ιδιοκτήτες των τσίρκων βλέποντας να αυξάνονται τα κέρδη τους(λόγω των πολλών επισκέψεων)τούς χρηματοδοτούσαν μυστικά.Στο τέλο…

Χριστόφορος Τριάντης~Δημιουργία~

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ   Η δημιουργία είναι σαν ένα διάφανο σπίτι. Οι τοίχοι του είναι στερεωμένοι με πνοές ανέμων, μύθων και ιστοριών (παλαιών ημερών). Στις κόγχες υπάρχουν ζωγραφιές. Παριστάνονται: όνειρα, χθόνια χρώματα κι έναστρες νύχτες που γεννούν σκιάσεις και αχνοφωτίζουν τη ρυμοτομία.   Άχρονοι σκελετοί λέξεων είναι «ατάκτως ερριμμένοι» στην αυλή. Ολύμπια αγάλματα και μυθικά σύμβολα βρήκαν τον δρόμο τους και έφτασαν στο σπίτι για μετοχή στα υψηλά: προσευχές και ευαγγέλια. Μια ωραία συντροφιά για τον ιδιοκτήτη.   Στην κεντρική είσοδο είναι χαραγμένα γράμματα, λάμψεις για τα βαθιά μεσάνυχτα και τις μυστικές ώρες. Στα δωμάτια υπάρχουν καθρέφτες για ν’ αποκρυσταλλώνονται οι ιδέες και οι επιθυμίες. Στους διάδρομους, απαγορεύονται : τα μετριοπαθή αποτυπώματα, οι σημάνσεις λογαριασμών, αριθμών και ματαιοτήτων. Στην οροφή, οι ήλιοι καθορίζουν τις σκέψεις, την απραξία και την ανάπαυση.    Κι όλα τα στηρίγματα και οι κολόνες, είναι σαν φανέρωση (κι επιφάνια)  για πρόσωπα και χαρακτήρες. Η σκόνη, όση …