Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κατερίνα Σκιντζή

Μήνας περί - ποίησης έρωτος.
74 … Ορειβασία …
Ανηφορίζω στους πόρους του κορμιού σου ,
σκαρφαλώνω στις πλαγιές της μνήμης σου…
Βυθίζω ακροδάχτυλα στις κόχες του εαυτού σου …
Ακροβατώ στους γκρεμούς των ιδεών σου …
Γλιστρώ στα σπήλαια των παθών σου …
Αναπνέω το οξυγόνο των θλίψεων σου …


Ατενίζω τη θέα της ψυχής σου …
Ματώνω στα βάραθρα των καημών σου …
Απελπίζομαι στα δάση της μοναξιάς σου …
Χάνομαι στα απύθμενα φιλιά σου …
Απλώνω ουράνιο τόξο στους λειμώνες της καρδιάς σου …
Αποσταίνω τα βήματα της ακινησίας μου ,
στη δροσιά των ηδονών σου …

Ιχνηλατώ τις φλέβες του σύμπαντος σου …
Αποτολμώ τα απερίφραστα
στους βράχους των παραισθήσεων σου …
Προσδοκώ μια γωνιά στο καταφύγιο του έρωτα σου …
Σκοτώνω με λατρεία ότι βρίσκεται κοντά σου …
Αφήνομαι στην υγρασία της αφής σου …
Κατρακυλάω στα φαράγγια των οσμών σου …
Απολαμβάνω την αέναη υπομονή των οργασμών σου …

Ολοκληρώνομαι στραγγίζοντας
τους χυμούς της ξηρασίας μου στα δάχτυλα σου …
Απογειώνω των σπλάχνων τους κραδασμούς ,
στο λιόγερμα των παρυφών σου …
Ακινητοποιώ τα πέλματα της φευγαλέας σκιάς σου …
Γδέρνω τα κύτταρα μου στ’ αγκάθια της χαράς σου …
Τρέφω με το σαρκίο μου τα αγρίμια της ερημιάς σου …

Καρφώνω σταλαγματιές πρωινής δροσιάς
στο ουράνιο μέτωπο σου …
Ξεπλένω σε μυστικές πηγές ,
την ηδυπάθεια της σιωπής σου …
Αφουγκράζομαι τις ομίχλες των ηφαιστείων σου …
Υποψιάζομαι το τέλος του έρωτα σου …
Πληγώνομαι στα αδιέξοδα της ελευθερίας σου …
Κατακλύζομαι από καταιγίδες φόβου – ικεσίες τρόμου ,
της σωτηρίας των αποδοχών σου …

Ονειρεύομαι την ανάβαση υψηλότερων κορυφών,
σέρνοντας τους βυθούς των λαθών σου …
Ω! Μέγα χρόνε … σκορπώ τις ταλαντώσεις των αισθήσεων
στο διηνεκές των ώριμων σπαραγμών σου …
Δέομαι την ανατολή
της δύσης σου …
Δέομαι να τελειώσω πια
την ορειβασία του έρωτα
σαν μια στάλα υγρασίας στην άκρη των χειλιών σου …

 10/11 Μήνας περί - ποίησης έρωτος.
Κατερίνα Σκιντζή

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Χριστόφορος Τριάντης~Τα Κλουβιά~

ΤΑ ΚΛΟΥΒΙΑ Για να μειώσουν την απήχηση που είχαν οι απεργοί πείνας στον λαό,οι κυβερνώντες αποφάσισαν να τους κλείσουν σε κλουβιά και να τους περιφέρουν στα τσίρκα της χώρας.Είχαν ως στόχο να  εξευτελίσουν εντελώς τον πολιτικό τους αγώνα.Και όντως οι απεργοί έγιναν σπουδαίο θέαμα για χιλιάδες ανθρώπους που πήγαιναν να περάσουν την ώρα τους μπροστά στα κλουβιά.Στέκονταν με τις ώρες και θαύμαζαν τούς περιβόητους αγωνιστές,τους μαχητικούς αμφισβητίες της καθεστηκυίας τάξης.Ακόμα και σχολεία έρχονταν για να παρακολουθήσουν ένα τέτοιο ιδιαίτερο σκηνικό.Όλοι οι επισκέπτες πλήρωναν εισιτήριο,εξαιρούνταν τα παιδιά.Σιγά-σιγά οι απεργοί πείνας ξέχασαν τους λόγους για τους οποίους αγωνίζονταν,και επιδίδονταν σε θεατρινισμούς,γελοία κόλπα και παρακάλια,προκείμενου να διατηρήσουν άσβεστο το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης και να κερδίσουν τη συμπάθειά της.Από την άλλη μεριά,οι ιδιοκτήτες των τσίρκων βλέποντας να αυξάνονται τα κέρδη τους(λόγω των πολλών επισκέψεων)τούς χρηματοδοτούσαν μυστικά.Στο τέλο…

Χριστόφορος Τριάντης~Δημιουργία~

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ   Η δημιουργία είναι σαν ένα διάφανο σπίτι. Οι τοίχοι του είναι στερεωμένοι με πνοές ανέμων, μύθων και ιστοριών (παλαιών ημερών). Στις κόγχες υπάρχουν ζωγραφιές. Παριστάνονται: όνειρα, χθόνια χρώματα κι έναστρες νύχτες που γεννούν σκιάσεις και αχνοφωτίζουν τη ρυμοτομία.   Άχρονοι σκελετοί λέξεων είναι «ατάκτως ερριμμένοι» στην αυλή. Ολύμπια αγάλματα και μυθικά σύμβολα βρήκαν τον δρόμο τους και έφτασαν στο σπίτι για μετοχή στα υψηλά: προσευχές και ευαγγέλια. Μια ωραία συντροφιά για τον ιδιοκτήτη.   Στην κεντρική είσοδο είναι χαραγμένα γράμματα, λάμψεις για τα βαθιά μεσάνυχτα και τις μυστικές ώρες. Στα δωμάτια υπάρχουν καθρέφτες για ν’ αποκρυσταλλώνονται οι ιδέες και οι επιθυμίες. Στους διάδρομους, απαγορεύονται : τα μετριοπαθή αποτυπώματα, οι σημάνσεις λογαριασμών, αριθμών και ματαιοτήτων. Στην οροφή, οι ήλιοι καθορίζουν τις σκέψεις, την απραξία και την ανάπαυση.    Κι όλα τα στηρίγματα και οι κολόνες, είναι σαν φανέρωση (κι επιφάνια)  για πρόσωπα και χαρακτήρες. Η σκόνη, όση …

Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ~Του Χριστόφορου Τριάντη~

Και αφού πήρανε την εξουσία στην πολιτεία με δόλιο τρόπο, έβαλαν μπροστά το σχέδιο τους.Ο βασικός του σκοπός ήταν να δολοφονήσουν τη σιωπή.Ήταν ο μεγάλος τους  αντίπαλος.Οι λίγες στιγμές που οι πολίτες αφιέρωναν στη σιωπή ισοδυναμούσαν με εκρήξεις μεγατόνων,ικανές  να εξουδετερώσουν ολόκληρες μεραρχίες.Όταν οι άνθρωποι έμεναν μόνοι,η σιωπή τους αποκάλυπτε την ομορφιά της ζωής.Κάθονταν και θαύμαζαν τη φύση,τον ουρανό,τα πουλιά,τα λουλούδια τα δέντρα,τη βροχή και τη θάλασσα. Διάβαζαν και έγραφαν. Η μοναξιά τούς δυνάμωνε,και η σιωπή ήταν η φροντίδα που προσέφεραν στον εαυτό τους.Αγαπούσαν πραγματικά και δένονταν με τα πράγματα.Παρέμεναν έξω από θορύβους και κραυγές,χυδαία θεάματα και κάθε λογής συνεστιάσεις. Η σιωπή φόβιζε την εξουσία. Τριάντης Χριστόφορος


(η φωτογραφία από:http://www.paulbondart.com/paintings/gallery-1/#&gid=1&pid=Clairvoyance