Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Χριστόφορος Τριάντης

ΑΡΕΤΗ ΚΑΙ ΚΑΚΙΑ
Τα τελευταία τρία χρόνια,ο Αρσέν Μπερλικό ζούσε στην έξοχη,σ’ ένα σπίτι που είχε αγοράσει με τις οικονομίες του. Ήταν συνταξιούχος καθηγητής.Κάθε εβδομάδα τον επισκεπτόταν ο ταχυδρόμος, φέρνοντας την αλληλογραφία απ’ την πρωτεύουσα.Ένα μεσημέρι,βρήκε τον καθηγητή να φυτεύει μια τριανταφυλλιά.
«Λοιπόν, κύριε Μπερλικό,σας αρέσει εδώ;»
«Ναι! Εσένα;»
« Πέρασα όλη μου τη ζωή, περιμένοντας να ‘ρθει κάτι σημαντικό.Ακόμα ελπίζω,κι ας μεγάλωσα».
« Κατά βάθος, όλοι κάτι προσμένουμε,αλλά δεν έρχεται …ποτέ ».
« Γιατί;»
«Γιατί οι άνθρωποι προτίμησαν την άρνηση και την κακία. Και πάνω σ’ αυτές, έχτισαν τις ελπίδες τους, κατασκευάζοντας τεχνολογικά τέρατα,για να κερδίζουνε λεφτά.Ακούγεται σαν ηθικολογικό κήρυγμα,αλλά είναι η ουσία. Κράτησαν τις ασχήμιες της κακίας  και ξέκαναν τις ομορφιές  της αρετής ». 
Τριάντης Χριστόφορος 


(η φωτογραφία από το διαδίκτυο)

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης