Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Παναγιώτης Πριμηκύρης


ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΧΙΟΝΙ ΠΟΥ ΠΕΦΤΕΙ
Δάση καμμένα
Κοιτάζουν εσένα
Δυο νιφάδες που λιώνουνε
Γίνονται ένα
Είσαι το χιόνι που πέφτει.



Δέντρα κομμένα
Θανατωμένα
Τα μάτια π' ορφάνεψαν
Έχουν εσένα
Είσαι το χιόνι που πέφτει.

Ιδρώνουμε
Tη σκια της φυλλωσιάς μας
Ξεριζώνουμε.
Τελειώνουμε
Tου ήλιου την αγάπη
Φαρμακώνουμε.

Δάση καμμένα
Κοιτάζουν εσένα
Δυο νιφάδες που λιώνουνε
Γίνονται ένα
Είσαι το χιόνι που πέφτει.

Παναγιώτης Πριμηκύρης
(1998)


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης