Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Φαίδρα Καψωμενάκη

Φωτογραφία της Φαιδρα Καψωμενακη.
Ή ΖΩΗ ΜΟΥ
Τα χρόνια της ζωής μου τα ζυγιασα ...
Στο πρωινό της φιλί, κάπου κάποιος
στο ζύγι με έκλεψε ,χαμογέλασα
και προσπέρασα....
Ταξίδι ξεκίνησα σε δρόμους που
αγάπησα και μ'αγάπησαν
και σ'αλλους που σαν τους περπάτησα
με πλήγωσαν και ακόμα με πονούν

Γνώρισα τις όμορφες στιγμές της διαδρομής
και τις άσχημες της ,με όνειρα και ελπίδα
τις έχτιζα ..
Και πάλι στον αέναο κύκλο της ,να με κλέψει
στο ζύγι γυρεύει ο πόνος της .
Και πάλι προσπερνώ ,με το χαμόγελο μου ,
να ζεσταίνει τον χειμώνα της ,
με το τραγούδι που βγαίνει σιωπηλά
από τα χείλη μου ,μουσική να σκορπίζει
στους δρόμους της !
Με το πιο όμορφο λουλούδι στο παραθύρι μου
να μου δίνει τις ανάσες του στην λάβα του
καλοκαιριού ...
Χαμογελώ στην ζωή και στην συνέχεια της ,
στα γαλάζια τους μάτια ,ανοικτές θάλασσες
στα απέραντα ταξίδια μου !
Χαμογελώ στο αστέρι εκείνο
που σαν με συντροφεύει τις δικές μου νυκτιές
θα του φανερώνω
τα μυστικά του κόσμου μας !
Για τις αγάπες που ανθίζουν και φέρνουν την άνοιξη
στους κήπους της καρδιάς !
Και για τους ήλιους της αυγής που
φανερώνουν την χαρά της πλάσης !
Ξημερώνει ....ξημέρωσε μία νέα μέρα !!!!
Φαίδρα ...

(Ο πίνακας είναι  του Αντώνη Χρυσουλάκη)

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης