Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μαίρη Σουρλή


ΑΝΑΠΟΛΗΣΗΣ ΑΡΩΜΑ
Φτερουγίζουν αναμνήσεις..
Ανεξίτηλες ευωδιές σαν σταλαγματιές
αγλαών συναισθημάτων..
Οι δρόμοι δεν με λησμόνησαν.
Γύρισα χρόνια πίσω,
μπουμπούκιασε της νιότης η καρδιά
κρυσταλλένιας πηγής αναπαραγωγικά φιλιά.
Περπάτησα ανάμεσα σε πλατάνια
και σε έλατα στολισμένα πίστη.
Γευόμουν το ποίημα της φύσης..
στο μεγαλείο τους οι πέντε αισθήσεις.
Έγινα το λουλούδι και η μέλισσα
το ποτάμι και η όχθη.
Ολοδρόσερος αέρας ερχόταν σαν ευλογία.
Ακούμπησα στον κορμό μιας καρυδιάς
αναθυμήθηκα με γλυκιά νοσταλγία..
Δραπέτευσαν οι σκέψεις..
χείμαρρος εικόνων του νου
απ’ τα καλντερίμια της ζωής,
βιοπάλης κι οάσεων αλλοτινού καιρού.
Γεύση αιωνιότητας..
Ύπαρξη γαληνεμένων σκιών.. κίνηση..
βελάσματα.. χλιμιντρίσματα..
κελαηδίσματα από αμέτρητα πουλιά,
γνώριμες φωνές.. ίχνη από βήματα..
απουσίας ανέπαφα αγγίγματα..
Αγκάλιασα με το βλέμμα
τα εγκαταλειμμένα χωράφια μας.
Μύρισα αρώματα από σπάρτα
ζωντάνεψε η μορφή του πατέρα.
Όλα αφέθηκαν στης ψυχής τα μάτια
που απλώθηκε να ξαποστάσει.
Ονειρικός κόσμος σιωπής..
Κατευθύνθηκα προς τον ιερό βράχο,
άκουσα Χερουβείμ ύμνων
απ’ τη λειτουργία της Αγίας Κυριακής.
Ουρανός, γη και κάθε ανησυχία
σμίγουν με ουράνια τόξα και με το Εμείς.
Συνέρρευσαν συγχωριανοί και συγγενείς
στην πλατεία Βαμβακούς κεράσματα,
χαμόγελα αμάραντα.
Πατρικής γραφής πνοές..
Εκεί που τους μεράκλωνε ο ήλιος
πάντα θα ξεχνάει να δύει στη μνήμη.
Τούτο το καλοκαίρι χόρτασα τη χαρά μου..
διάχυτη η συγκίνηση μου..
Ευχαριστημένη που γεννήθηκα εκεί
που ο αγνός έρωτας της εξοχής
ομόρφαινε τη φτώχεια.
Οι ακτίνες του ήλιου ανατέλλουν όνειρα
με της ελευθερίας τ’ ανοιχτά φτερά.
Πέρα από τη μελαγχολία της προσμονής
και τη φλόγα θανάτου υπάρχει η ομορφιά.
Ίσως υπάρχει ακόμη ελπίδα αλλαγής
προς το καλύτερο, αν όλα γύρω μας
τα δούμε μέσα απ’ τη νοσταλγική
κι άδολη παιδική ματιά,
αν κρατιέται το φως αλήθειας
κι ο σπόρος της αγάπης και καλοσύνης
στο έφορο έδαφος της καρδιάς..!

Μαίρη Σουρλή
10/7/ 2017



(οι φωτογραφίες είναι της Μάρης Σουρλή.Βαμβακού Λακωνίας)

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης 







~Σιωπηλός άγγελος~

Γράφουν οι:Μαριάνθη Παπάδη &' Μαριάνθη Πλειώνη
Το έντονο κορνάρισμα από το μπλε Golf, που κινούνταν σαν αστραπή στη Λεωφόρο Κηφισίας έκανε τους οδηγούς να κοιτάνε με απορία τους επιβάτες του, μόλις αυτό βρισκόταν πίσω, πλάι, μπροστά τους. Στο κάθισμα του οδηγού ο Ιάσονας κάθιδρος προσπαθούσε να περάσει, όσο πιο γρήγορα μπορούσε ανάμεσα από τα υπόλοιπα οχήματα, που ανέβαιναν κι αυτά προς τα πάνω. Δίπλα του σωριασμένη με ζωγραφισμένη την αγωνία στο αναψοκοκκινισμένο της πρόσωπο η ετοιμόγεννη Πηγή δάγκωνε τα χείλη της από τις σουβλιές που τρύπαγαν τα σωθικά της οι μικροί κοφτοί πόνοι. Λίγο πριν είχε ανακοινώσει με κλαούρικο* βλέμμα στο σύζυγό της, «πως τα νερά έσπασαν», όπως συνηθίζεται να λένε οι γυναίκες, μόλις φτάσει η μαγική εκείνη ώρα της γέννησης. Κάποιες ώρες αργότερα οι δυο τους παρέα με τα παππούδια, τις γιαγιάδες, αδέλφια και το υπόλοιπο σόι, η ελληνική υποδοχή των βρεφών σε όλο της το μεγαλείο, κοίταζαν με λατρεία το άγνωστο μέχρι τότε πλασματάκι τους. Έν…

ΟΙ ΑΡΕΤΕΣ του Χριστόφορου Τριάντη

Στο τραπέζι του δασκάλου, υπήρχαν σύκα και δροσερό νερό. Καθόταν κάτω από τον πλάτανο της σχολής. Ένας νέος ήρθε να τον δει.Τον πλησίασε. «Ήρθα να γραφώ στη σχολή.Μόνο κοντά σας,θα βρω την αλήθεια». «Ποια  αλήθεια;» «Πώς θα γίνω άριστος!» «Άκου νέε,για να το επιτύχεις αυτό, πρέπει να ακολουθείς σε όλη τη ζωή,κάποιες αρετές.Πρώτα να ‘σαι γενναιόδωρος,  έτσι θα κερδίζεις ανθρώπους.Μετά είναι η ειλικρίνεια,να μη λες ψέματα,στους άλλους και τον εαυτό σου.Ακόμα, χρειάζεται να καλλιεργείς  την εξυπνάδα σου , για ν’ αγαπήσεις και να αγαπηθείς. Υπάρχει και η αρετή της ευσπλαχνίας , αν την “εξασκείς” οι φτωχοί θα σ’ αγαπούν πραγματικά. Τέλος,  ο σεβασμός, αν σέβεσαι τους ανθρώπους  και τον Θεό,  θα γίνεις σοφός».