Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Χριστόφορος Τριάντης


ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΛΗΣΜΟΝΙΑΣ
Η συγκέντρωση έγινε για να θυμηθούν τα παλιά.Στη διάρκεια της κατοχής,ανήκαν σε μια αντιστασιακή οργάνωση.Ύστερα από είκοσι χρόνια ξανασυναντήθηκαν.
Είχαν αλλάξει,αυτό ήταν εμφανές.Δύο από τους παρευρισκόμενους  θυμήθηκαν τις μέρες της παρανομίας. Παρακολουθούσαν τους υπόλοιπους.
 « Ξέρεις,φαινόμαστε σαν να μην ήμασταν ποτέ φίλοι και συναγωνιστές.Περνά ο ένας δίπλα στον άλλον,χωρίς να ‘χουμε να πούμε κάτι ».
« Είναι το μυστήριο της λησμονιάς που αλλοιώνει τα πάντα . Η φιλία είναι σαν τον έρωτα.Παθιαζόμαστε με κάποια γυναίκα,πεθαίνουμε γι’ αυτήν,και όταν τη συναντάμε μετά από χρόνια,σχεδόν έχουμε ξεχάσει πως κάποτε κλαίγαμε για την αγάπη της.Έτσι συμβαίνει και με τη φιλία».
«Και αν οι έρωτες,τα πάθη,οι τρέλες έμεναν ζωντανά;»
« Θα μας έπνιγαν,κυριολεκτικά !»
Τριάντης Χριστόφορος

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης