Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Χριστόφορος Τριάντης

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΓΡΑΦΗ
Ξαφνικά η Σοφία σταμάτησε,με κοίταξε,
τονίζοντας τις λέξεις.
« Θα με θυμάσαι για πάντα;»
Χωρίς να πολυσκεφτώ και με τον αυθορμητισμό της νιότης, της εξήγησα ότι η ανάμνησή της θα είναι «αιώνια» ζωντανή.
Όταν ήμουν ακόμα νέος,είχα  τις εικόνες και τα λόγια της Σοφίας,ακριβώς μπροστά στα μάτια μου.Όμως,δεν μπορούσα να τ’αποτυπώσω στο χαρτί και να τα κρατήσω «αθάνατα». Οι αναμνήσεις ήταν ζωντανές,αλλά η γραφή αδύνατη.Ένα αόρατο χέρι μ’εμπόδιζε.
Τα χρόνια πέρασαν κι η μνήμη ξέφτισε.Τώρα μπορώ να γράφω τις λέξεις και τα λόγια της,όμως δεν θυμάμαι σχεδόν καθόλου:το πρόσωπο,τις κινήσεις,τη μυρωδιά της. Έπρεπε να περάσει καιρός για να καταλάβω ότι μπορώ να γράψω, άλλα όχι να θυμάμαι.

Τριάντης Χριστόφορος



(η φωτογραφία από:https://gr.pinterest.com/CtgPhotography/fine-art-inspiration/)


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης