Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σταύρος Μπουρδάκης

Η ΑΕΝΑΗ ΣΥΝΑΞΗ
 Κοίτα με!Γελώ σαν μίμος,
έλα,πάμε θαρρετά.
Σ'έναν κόσμο μ'οπτασίες
που χορεύουν τρυφερά.

Η λάμψη κει μορφώνεται
και γίνεται σαν ύλη.
Την πλάθουν,τηνθεριεύουνε
σαν μια πελώρια σμίλη.

Και κάθονται ανάεροι
και βλέπουνε τι φτιάξαν.
Θαυμάζουνε περίτρομοι
τον χρόνο που δαμάσαν.

Σταύρος  Μπουρδάκης
 







(η φωτογραφία από το διαδίκτυο)

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης