Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Θάνος Ζορμπάς ~Πρίμο σεκόντο~ (κιθάρα)


Πρίμο σεκόντο
(κιθάρα)
Μόνον η τρυφερή ψυχή σαν το χλωρό κλαδάκι
υπόκλιση στον άνεμο σκαρώνει το Βορριά.
Ο γέροντας, ο γνωστικός και το μικρό παιδάκι
ορθώνει το ανάστημα με πήχες στη θωρριά.

Ο κόσμος ο πολυπαθής σοφία απ' τη σοφία
ψάχνει .. λες απ' τη μύγα της ξύγκι να καρπωθεί
~ η κότα δεν κακάρισε ας φόρεσε λοφία ~
Ο αλέκτορας ο πτερνιστής ψοφά να ηγηθεί.
Κουτσοί, στραβοί όλοι μαζί στον Άη Παντελεήμων
χαράζοντας τ' αγέρωχο γι' αυτούς το πιο σωστό
μη με ρωτάτε πως τη (φλόξ) κατέχει ο νοήμων
σπαθί μιλώ .. αν τόξερα .. δω νά μη δοξαστώ ..
Παναθεμά σε θάλλασα με τους παλιονοτιάδες
το αγριωπό του πέλαγου ~ πουνέντης, καγχασμός
την αύρα, τη μεθοκοπιά σαν σκάν οι σοροκάδες
το Μπάτη το περγιάλινο ~ ο αβρός κυματισμός.
Από βουνό ροβόλημα σε κάμπο, πεδιάδα
από το Δρύ, τον Έλατο, το Γκί, στο ταπεινό
χαμόμηλο .. ο ξεπεσμός που γίνηκε θρυάδα
φυτίλι τετραμπούμπουνο, πικύντινο, δεινό.
Άσε τα πολυόμματα τα Χερουβείμ που πάνε
στα δεξιά φυλλάτοντας τα νώτα Του Θεού
κι απέ τα εξαπτέρυγα τα Σεραφείμ που σπάνε
μαντείες με Σανσκριτικά απ' όξω απ' τη Σεούλ ..
Ο δράκοντας με το θεριό θέμελα ανατρανίζει
η άβυσσος φαντάζει μας πατρίδα, σπιτικό
και η κότα βάφει το αυγό χρυσό όθε ν' αξίζει.
Κατακαυμένη Ρούμελη .. παντέρμο ριζικό ..

Ζορμπάς Θάνος

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης