Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΟΥΜΠΑΣ



"ΒΡΟΧΗ"
Μισό αστέρι αγάπησε μισό σύννεφο και ανέβηκαν μαζί στην πλάτη του
ολόκληρου το μέλλον να αγναντέψουν.
Τα σίδερα από τα κάγκελα ήταν χοντρά.
Το σύννεφο ήξερε ότι φαντάζεται τ' αστέρια πιο
πολύ από όσο το φαντάζονται αυτά.

Από το βάρος της στιγμής το ολόκληρο, γονατίζει και σπάει.
Αλλού το σύννεφο, αλλού το ολόκληρο, αλλού το αστέρι.
Το σύννεφο είπε
Χωρίς εσένα η φύση μέσα μου είναι νεκρή
και άρχισε η βροχή. Γ.Τ.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης