Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Βασίλης Παυλίδης


ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ

Όχι, δεν έχω την απαίτηση να με περιμένετε.
Πηγαίνω να δω ένα πεύκο
που μόνο από περιγραφές ποιητών γνωρίζω.
Σε κάποιο τόπο σκοτεινό και άγνωστο.
Καθόλου μακρινό.
Εδώ είναι, ακριβώς εδώ, δε θα μετακινηθώ.
Όμως δεν ξέρω αν θα γυρίσω.
Τι να περιμένετε λοιπόν;


Ή
Φορές, έφευγες πριν.
Έφευγες πριν την ώρα της φυγής.
Έφευγες πριν την ώρα της φυγής των άλλων.
Ρομαντικός ή κυνικός;
Σοφός ή δειλός;
Φορές άλλες, έφευγες μετά.
Έφευγες μετά την ώρα της φυγής.
Έφευγες μετά την ώρα της φυγής των άλλων.
Ρομαντικός ή κυνικός;
Σοφός ή δειλός;
Τη φορά αυτή δε θα φύγεις.
Ρομαντικός ή κυνικός,
Σοφός ή δειλός,

τη φορά αυτή δεν υπάρχει η ώρα της φυγής.



ΧΑΜΟΓΕΛΑ

Μόνο το δικό σου χαμόγελο.
Μόνο αυτό γνωρίζω.
Κι όλα τα υπόλοιπα χαμόγελα γιατί υπάρχουν;
Με ποιο δικαίωμα τα έχω ξεχάσει;
Φαίνονται αληθινά, είναι αληθινά.
Να μ' αγαπούν δείχνουν.
Αυτά τα χαμόγελα ήταν πάντα εδώ.
Όταν το δικό σου έλειπε.
Όμως μόνο το δικό σου γνωρίζω.
Το ξέρω, το ήξερα πάντα, από πριν.
Πόσο άδικο, πόσο αληθινό.
Θα φύγει για πάντα το χαμόγελο σου.
Θα μείνουν τα υπόλοιπα, θα μείνουν για πάντα.
Πόσο δίκαιο, πόσο αληθινό.




ΤΡΕΜΩ

Δώσε μου ένα χθες,
για να κρυφτώ από το αδυσώπητο σήμερα.
Τρέμω.
Δάνεισέ μου μία μνήμη
για να παραιτηθώ από το αμείλικτο όνειρο .
Τρέμω.
Χάρισέ μου έναν θάνατο
για να απαλλαχθώ από την ανελέητη ζωή μου.
                                                                           Τρέμω.



Βασίλης Παυλίδης


(Τα ποιήματα είναι από την ποιητική συλλογή:ΙΔΙΟΛΕΚΤΟ ,Εκδόσεις Γαβριηλίδη,2010
(Αναδημοσίευση από:http://journeyinpoetry.blogspot.gr/2015/11/blog-post_6.html)
(η φωτογραφία από το διαδίκτυο)

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης 







~Σιωπηλός άγγελος~

Γράφουν οι:Μαριάνθη Παπάδη &' Μαριάνθη Πλειώνη
Το έντονο κορνάρισμα από το μπλε Golf, που κινούνταν σαν αστραπή στη Λεωφόρο Κηφισίας έκανε τους οδηγούς να κοιτάνε με απορία τους επιβάτες του, μόλις αυτό βρισκόταν πίσω, πλάι, μπροστά τους. Στο κάθισμα του οδηγού ο Ιάσονας κάθιδρος προσπαθούσε να περάσει, όσο πιο γρήγορα μπορούσε ανάμεσα από τα υπόλοιπα οχήματα, που ανέβαιναν κι αυτά προς τα πάνω. Δίπλα του σωριασμένη με ζωγραφισμένη την αγωνία στο αναψοκοκκινισμένο της πρόσωπο η ετοιμόγεννη Πηγή δάγκωνε τα χείλη της από τις σουβλιές που τρύπαγαν τα σωθικά της οι μικροί κοφτοί πόνοι. Λίγο πριν είχε ανακοινώσει με κλαούρικο* βλέμμα στο σύζυγό της, «πως τα νερά έσπασαν», όπως συνηθίζεται να λένε οι γυναίκες, μόλις φτάσει η μαγική εκείνη ώρα της γέννησης. Κάποιες ώρες αργότερα οι δυο τους παρέα με τα παππούδια, τις γιαγιάδες, αδέλφια και το υπόλοιπο σόι, η ελληνική υποδοχή των βρεφών σε όλο της το μεγαλείο, κοίταζαν με λατρεία το άγνωστο μέχρι τότε πλασματάκι τους. Έν…

ΟΙ ΑΡΕΤΕΣ του Χριστόφορου Τριάντη

Στο τραπέζι του δασκάλου, υπήρχαν σύκα και δροσερό νερό. Καθόταν κάτω από τον πλάτανο της σχολής. Ένας νέος ήρθε να τον δει.Τον πλησίασε. «Ήρθα να γραφώ στη σχολή.Μόνο κοντά σας,θα βρω την αλήθεια». «Ποια  αλήθεια;» «Πώς θα γίνω άριστος!» «Άκου νέε,για να το επιτύχεις αυτό, πρέπει να ακολουθείς σε όλη τη ζωή,κάποιες αρετές.Πρώτα να ‘σαι γενναιόδωρος,  έτσι θα κερδίζεις ανθρώπους.Μετά είναι η ειλικρίνεια,να μη λες ψέματα,στους άλλους και τον εαυτό σου.Ακόμα, χρειάζεται να καλλιεργείς  την εξυπνάδα σου , για ν’ αγαπήσεις και να αγαπηθείς. Υπάρχει και η αρετή της ευσπλαχνίας , αν την “εξασκείς” οι φτωχοί θα σ’ αγαπούν πραγματικά. Τέλος,  ο σεβασμός, αν σέβεσαι τους ανθρώπους  και τον Θεό,  θα γίνεις σοφός».