Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εύα Γεωργίου



Κάθε φορά
που μιλούσες για τη δική σου άνοιξη... τραγουδούσα...
για την δική μου θάλασσα που τόσο πολύ νοσταλγούσα...
Σήμερα...
η κάθε φλόγα θανάτου
συμπορεύεται με το δικό μου καλοκαίρι...
(ε.γ.)

Έκλαψε πάλι ο στίχος
Είναι οι καινούργιες λέξεις που του φόρεσες…
Δεν ταίριαξαν στο μέτρο του
Θλιμμένος και ανέλπιδος ψάχνει τώρα την
ταυτότητά του…
«Ντεμοντέ» σου λέει
Σε παρακαλά να τον κρύψεις βαθιά στα συρτάρια
Ξέρει πολύ καλά ότι η μόδα κάνει ταξίδια αλλά... κάποτε επιστρέφει…
(ε.γ.)
Κουράστηκαν τα λάθη
με όλες σου τις διορθώσεις
Η γόμα τα μουντζουρώνει πιότερο
Η κάθε σου επίμονη προσπάθεια
να τα στομώσεις πληγώνει
Τώρα όλα σε χλευάζουν
Οι επιλογές σιγά σιγά σε εγκαταλείπουν
Τα μεγάλα λάθη δεν σβήνονται…
Οι μύχιες σκέψεις σου επέβαλαν αντιγραφή…
σε λευκή κόλλα
Πιστό αντίγραφο... το μαύρο σου μολύβι…!
(ε.γ.)
  Eva Georgiou

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης