Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΧΩΡΙΣΜΟΣ~ Της Φαίδρας Καψωμενάκη~

Χωρισμός
Απομακρύνθηκες βιαστικά...
Απομακρύνθηκα σιωπηλά ..
Δεν το τόλμησα ,δεν γύρισα καν
να κοιτάξω
Σαν να με τρόμαζε ό,τι κι αν θα αντίκρυζα,
ίσως και σένα ο φόβος σου αυτός
κι' η αγωνία ....
Μια απλωμένη αγκαλιά?
Δυο βουρκωμένα ,θλιμμένα μάτια ?
Την πίκρα για ένα αξημέρωτο αύριο ?
Μια παγερή αμηχανία?
Δεν γνωρίζω τι άκουγαν τα σιωπηλά σου βήματα ..
Λίγα φύλλα φθινοπωρινά έπεσαν
στο νοτισμένο πλακόστρωτο πλάι στα δικά μου...
Έπεσαν ,με μια εκκωφαντική ησυχία
Πόσο θόρυβο κάνουν τα φύλλα του φθινοπώρου
πέφτωντας .........Έτσι για να μου
θυμίσουν
με τον τρελό τους χορό !
Φθάνει ο χειμώνας ,το ξέχασες ?
Και ύστερα σιωπή...όση φέρνει ένας ατέλειωτος χειμώνας.....
όση σιωπή θα φέρει η δική σου
απουσία .....


Φαίδρα Καψωμενάκη

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης