Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γιάννης Παρασκευόπουλος:~πεθυμιά Ζωής~


Πως πεθύμησα να ταξιδεύω
Στ'ακρογιάλια του κορμιού σου
Φάρος τα μάτια σου με βλέμμα λάγνο
απάνεμα σε σένα να με φέρνουν
Βράχοι ύφαλοι να μένουν μακριά
Σαν έρχομαι στου λιμανιού σου
Την γλυκιά αγκαλιά
Αγκυροβόλι της καρδιάς μου εσύ
Δέξου με
Κουράστηκα αλλού να ταξιδεύω

18/4/17
Γιάννης Παρασκευόπουλος 

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης