Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ποίηση:Ρούλα Τριανταφύλλου




ΕΡΩΤΙΚΟ
Λυγάει η καρδιά στου ονείρου τις ρωγμές
Δένω τον ήλιο κόκκινη κλωστή
Στου Μάη τις μαργαρίτες
Παραμονεύει στην άκρη των χειλιών
Νυχτερινό φιλί
Χρώματα, ροδόσταμο,χειμωνανθοί
Φωνή μου,σιωπή μου
Αναδύομαι λάψμη αστραπής
Φωτιά Φθινοπώρου
Ατέρμονο ποίημα στο μαγικό σου κόσμο
Ψυχή μου
Των υακίνθων, του ασφόδελου τραγούδι
Στου ανέμου τα κατάρτια
Στη ρότα της μοίρας σου
Στο χρυσό του ονείρου βυθό χάνομαι

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης