Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Χριστόφορος Λιοντάκης~Αρχάριος δορυφόρος~


Αρχάριος δορυφόρος
Η παγωμένη δρόσος της νυκτός
πάνω στις τριανταφυλλιές του βενζινάδικου
αλλιώς ερμήνευε το χρόνο.
Από λάθος κίνηση μούσκεψαν τα δάχτυλά του
καθώς με τη μηχανή μαζί ακούμπησαν
στης φυλλωσιάς την άκρη
και θρυμματίστηκαν οι δείκτες του ρόλεξ
που μετρούσαν μόνο την επανάληψη.
Αμυδρή σελήνη στο ρόλο της κλεψύδρας
και οι πρώτοι ήχοι από ξυπνήματα.

Κάτι του νυμφολήπτη φέρνει το φως στο πρόσωπό του.
τονίζοντας το θησαυρό της θλίψης
αναμορφώνει το αρχαίο κάλλος.
Τα είδωλα του ύπνου, η αμήχανη ομορφιά και
εκείνο το απροσδόκητο του αηδονιού τον κραταιώνουν
και ξεκινά μαρσάροντας στο πείσμα του χαμού.
Αρχάριος δορυφόρος του Ορφέα.





Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης