Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

~Ο ΔΡΟΜΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΔΑ ΚΑΙ Τ’ ΑΓΚΑΘΙΑ~

  ΠΕΤΡΟΣ ΤΣΕΡΚΕΖΗΣ
Ο δρόμος με τα ρόδα και τα αγκάθια,
Ο δρόμος με τα ρόδα
Εκεί περνούσαμε τα χαρούμενα βράδια
Στο δρόμο με τα ρόδα.

Εκεί τα τριαντάφυλλα δακρύζουν
Τα πρωινά με χάρη
Εκεί σαν ονειροπόλα μάτια
Γελάει το φεγγάρι.

Γλυκιά δροσιά βυζαίνουν τα λουλούδια
Τα ρόδα που δακρύζουν
Θεού ανάσα θεριεύει τα λουλούδια
Στα μάτια που σπιθίζουν.

Ο δρόμος με τα ρόδα και τα αγκάθια
Ο δρόμος με τα αγκάθια
Μια αύρα πυρπολούσε τα άλικα ρόδα
Πυρπολημένα χάδια.

Πρόσφερε τον ώμο μας πήρε το φεγγάρι
Όμορφο φεγγάρι ροδαλό
Μάτωναν τα αγκάθια, θέριευαν τα ρόδα
Στον πορφυρογέννητο χορό.

ΠΕΤΡΟΣ ΤΣΕΡΚΕΖΗΣ
Απο τη συλλογή "ΘΥΕΣΤΕΙΑ ΔΕΙΠΝΑ "
 
 

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης