Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΣΤΟ ΦΕΓΓΟΣ ΤΩΝ ΑΣΤΕΡΙΩΝ~ Όλγα Κανελλοπούλου-Ντινοδήμου


ΣΤΟ ΦΕΓΓΟΣ ΤΩΝ ΑΣΤΕΡΙΩΝ
Σε τόπους αντίξοους, στην εσχατιά της Υεμένης…
σε είδα πως πέρασες στο φώς της σελήνης.
Την κιθάρα σου έπαιζες χορεύοντας στο ρυθμό της
στη μακρινή Τζακάρτα.
Μαγικός αυλός το γέλιο σου, πλάνεψε τη ζωή μου,
όνειρο αιθέριο τα μάτια σου, μάγεψαν την ψυχή μου.
Μουσικά δοξάρια παίζουν κάθε βράδυ
καθώς όλα τ’ άστρα φέγγουν στο δικό σου.
Στοργή στου δειλινού τ’ αδράχτι
έπλεξε η ψυχή μου να ‘ρθεις κοντά της.
Κοίτα με, άπλωσα το χέρι γέφυρα
να προχωρήσεις... μη στέκεσαι.
Άκου με, η ψυχή μου πάλλει στη ματιά σου
μουσική για να κοιμάσαι ήρεμα.
Δέξου με, ανοιχτή η αγκαλιά μου
για να ξεφεύγεις από τις Ερινύες.
Σβήσε τη νύχτα, ανάβοντας φεγγάρι την καρδιά σου,
κράτησε την αγνότητα των κρίνων
και δος μου τ’ άρωμά τους.
Ο χρόνος θρυμματίζεται, στο παίξιμο από μια νότα
βιολιού Στραντιβάριους και η καρδιά μου πεταλούδα
πάντα στη γύρη τής ψυχής σου αρμενίζει.
Στο πρώτο φύσημα τ’ αγέρα, έπεσε μήλο κόκκινο,
το άρπαξες στο χέρι, μου το πρόσφερες...
κι έγινε όνειρο, τραγούδι των μεγάλων μας στιγμών.
Η έκρηξη των αρωμάτων της ψυχής,
καθρέφτης μέθης στη ματιά σου.
Ηρακλής, υιός Διός και Αλκμήνης,
μας χάρισε τη δύναμη Αγγέλων
ή ένα τεράστιο άγαλμα Δυναστείας Κομμαγηνής αγαπημένο.
Η εμπειρία του άδραχτου, μόνο έτσι επιτυχής.
Η συνουσία του μηδέν με το τίποτα…..
κάτι όμορφο γεννιέται….. ενός λεπτού σιγή…
Ευδαιμονία!
ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ ΟΛΓΑ
Από την ποιητική συλλογή <<Θέμα Συνειδήσεως>> 1979
Από την ποιητική συλλογή <<Θεοί Εσμέν>>2015.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης 







~Σιωπηλός άγγελος~

Γράφουν οι:Μαριάνθη Παπάδη &' Μαριάνθη Πλειώνη
Το έντονο κορνάρισμα από το μπλε Golf, που κινούνταν σαν αστραπή στη Λεωφόρο Κηφισίας έκανε τους οδηγούς να κοιτάνε με απορία τους επιβάτες του, μόλις αυτό βρισκόταν πίσω, πλάι, μπροστά τους. Στο κάθισμα του οδηγού ο Ιάσονας κάθιδρος προσπαθούσε να περάσει, όσο πιο γρήγορα μπορούσε ανάμεσα από τα υπόλοιπα οχήματα, που ανέβαιναν κι αυτά προς τα πάνω. Δίπλα του σωριασμένη με ζωγραφισμένη την αγωνία στο αναψοκοκκινισμένο της πρόσωπο η ετοιμόγεννη Πηγή δάγκωνε τα χείλη της από τις σουβλιές που τρύπαγαν τα σωθικά της οι μικροί κοφτοί πόνοι. Λίγο πριν είχε ανακοινώσει με κλαούρικο* βλέμμα στο σύζυγό της, «πως τα νερά έσπασαν», όπως συνηθίζεται να λένε οι γυναίκες, μόλις φτάσει η μαγική εκείνη ώρα της γέννησης. Κάποιες ώρες αργότερα οι δυο τους παρέα με τα παππούδια, τις γιαγιάδες, αδέλφια και το υπόλοιπο σόι, η ελληνική υποδοχή των βρεφών σε όλο της το μεγαλείο, κοίταζαν με λατρεία το άγνωστο μέχρι τότε πλασματάκι τους. Έν…

ΟΙ ΑΡΕΤΕΣ του Χριστόφορου Τριάντη

Στο τραπέζι του δασκάλου, υπήρχαν σύκα και δροσερό νερό. Καθόταν κάτω από τον πλάτανο της σχολής. Ένας νέος ήρθε να τον δει.Τον πλησίασε. «Ήρθα να γραφώ στη σχολή.Μόνο κοντά σας,θα βρω την αλήθεια». «Ποια  αλήθεια;» «Πώς θα γίνω άριστος!» «Άκου νέε,για να το επιτύχεις αυτό, πρέπει να ακολουθείς σε όλη τη ζωή,κάποιες αρετές.Πρώτα να ‘σαι γενναιόδωρος,  έτσι θα κερδίζεις ανθρώπους.Μετά είναι η ειλικρίνεια,να μη λες ψέματα,στους άλλους και τον εαυτό σου.Ακόμα, χρειάζεται να καλλιεργείς  την εξυπνάδα σου , για ν’ αγαπήσεις και να αγαπηθείς. Υπάρχει και η αρετή της ευσπλαχνίας , αν την “εξασκείς” οι φτωχοί θα σ’ αγαπούν πραγματικά. Τέλος,  ο σεβασμός, αν σέβεσαι τους ανθρώπους  και τον Θεό,  θα γίνεις σοφός».