Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μ Ο Υ Χ Ρ Ω Μ Α( Σονέττο )~Του Αντώνη Περδικούλη~


Όπως του αγριμιού τα μάτια
Που στον φόβο είναι πνιγμένα
Είν’ τα σωθικά μου εμένα
Μέσα στ’ ουρανού τα πλάτια

Και στης νιότης το δρομί
Σκληρό πέτρινο ένα ρέμα,
Πού να φάω γλυκό ψωμί?
Ποιος το λέει δεν είναι ψέμα?
Απ’ τη μια ο βοριάς θερίζει
Απ’ την άλλη λυώνει ο ήλιος
Νέκρα ολούθε πλημμυρίζει
Ωσάν άρχοντας ανήλιος
Πολεμάει η καρδιά στη δύση
Κι όλο καρτεράει να σβήσει……
Αντώνης Χρ. Περδικούλης
« Ο Αναχωρητής»
Έκδοση ΕΛΟΣΥΛ, Λάρισα 2003

(η φωτογραφία από το διαδίκτυο)

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης