Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

''Μέτρησα''Ρ.Τριανταφύλλου/Translated by Manolis Aligizakis


''Μέτρησα''
Μέτρησα τους ήχους της σιωπής,
κραυγές που σημάδεψαν τον ήλιο.
Σ’ αρχαίο καράβι
-δυο κομμάτια, δυο στίχοι-
χαράχτηκε η μνήμη στην πλώρη.
Γεννήθηκα γη λησμονημένη,
τυλιγμένη στου χρόνου τη σκόνη.
Σε βιβλίο παλιό εικόνες παιδικές,
Λεμονανθοί.
Ζωγραφισμένος με νερομπογιές
ο δικός μου ουρανός ξεθωριασμένο γαλάζιο.
Κι ας αγνάντευα με μάτια αθώα
των ονείρων τον κόσμο…

I COUNTED
I counted the sound of silence
wailing that marked the sun
on the ancient ship
two verses, two pieces
memory incised on the prow
I was born a forgotten earth
wrapped in the dust of cosmos
in the old book childish images
lemon blossoms
My sky painted with water colors
faded light-blue
as with innocent eyes
I gazed the world of dreams
Roula Triantafyllou
Translated by Manolis Aligizakis

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης