Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ποίηση: Θάνος Πάσχος


Η εξαντλημένη Σιωπή
Το νυχτερινό άσυλο
  Οίστρων αλλά
Και των αφανισμένων πόθων.
Το ευσύνοπτο βάθος
Των πεσμένων.
  Όσοι πέφτουν θα ξανασηκωθούν με μάτια πιο πεισμωμένα
Εμείς
Άνθρωποι ανοιχτές διαβάσεις της φωτιάς
Που τρέφει τον κόσμο.
Όλα τα αλλά μακρινά και καλά κρυμμένα
Στο φως το αληθινό.
Θάνος Πάσχος

(η φωτογραφία από:http://favim.com/image/64266/)

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης