Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τριάντης Χριστόφορος,~Ο Σκηνοθέτης~



Τις ταινίες μου δεν τις γύριζα για να γίνω διάσημος και να χωθώ στις υπώρειες του Χόλυγουντ.Τα έργα που σκηνοθετούσα περιείχαν όλα όσα με βασάνιζαν,όσα μ’ έπνιγαν,όσα με αηδίαζαν,όσα αγαπούσα και αποκάλυπταν το φως,πίσω απ’ τις εικόνες.
Ως σκηνοθέτης αντιμετώπιζα τα αντικείμενα,όχι σαν άψυχα κομμάτια πεθαμένων σκηνικών,αλλά σαν ζωντανά εργαλεία που «έπαιζαν» κι αυτά,ξεπερνώντας τη στατικότητά τους. Αλλά και οι ήρωες των ταινιών μου,ενώ φαίνονταν «στάσιμοι»,μέσα τους έκρυβαν πάθη και πληγές. Οδηγούνταν στην κάθαρση,απελευθερώνοντας το κοινό.
Οι σκηνοθετικές μου παρεμβάσεις είχαν ως αρχή,το έργο να ‘ναι σαν ένας  διάφανος καθρέπτης.Ο θεατής βρίσκεται και στις δυο πλευρές,βλέποντας εκεί την προσωπική του αλήθεια ή κάποια ξεχασμένα κομμάτια της.
Χριστόφορος Τριάντης 

 ( ο πίνακας είναι του Gustave Dore)

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης