Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ποίηση~Μοσκιού Λίτσα ~Απ'Της Ψυχής τ' Απόσταγμα~




 




                      
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
 ΜΟΣΚΙΟΥ ΛΙΤΣΑ
 Έγγαμη, μητέρα δύο αγοριών 25 και 20 ετών. 
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Ρόδο στις 04/11/1968 
ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΤΗΣΗ 
Απόφοιτη Γενικού Λυκείου. 
ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ
 Εργάζομαι στον ιδιωτικό τομέα 28 έτη. 
Ασχολούμαι με λογιστικά και πωλήσεις. 
ΕΝΑΣΧΟΛΗΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ
- ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΕ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥΣ
 Άρχισα να γράφω από μικρή ηλικία. Μετά από διακοπή πολλών χρόνων, συνέχισα το γράψιμο πριν έξη χρόνια περίπου. 
Ποιήματά μου έχουν αναρτηθεί σε διάφορους ιστότοπους, 
καθώς και αφιερώματα, μπλογκ λογοτεχνικά και ηλεκτρονικές εφημερίδες.
 Αντεπιστέλλον μέλος του Ευρωπαϊκού Κέντρου Τέχνης της Ελλάδος (EUARCE)
 με την 7 Ιουλίου 2015 απόφαση του ΔΣ. Μέλος της Ένωσης Τεχνών Ελλάδος. 
Μέλος της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών Δωδεκανήσου. 
Μέλος της Αμφικτυονίας Ελληνισμού. 2017 
2o Βραβείο στον Διαγωνισμό Ποίησης του λογοτεχνικού περιοδικού «ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ». 
Με το ποίημα «ΑΓΑΠΗΣΕ ΜΕ» 
 9η τιμητική θέση με έπαινο στον Πανελλήνιο Ποιητικό Διαγωνισμό με τίτλο
 «Γλυπτών Παλιννόστησις» της UNESCO Πειραιώς και Νήσων με το ποίημα 
« Η ΩΔΥΝΗ ΤΗΣ ΚΑΡΥΑΤΙΔΑΣ»
 και η συμμετοχή του ποιήματος σε Ανθολόγιο στο πλαίσιο της καμπάνιας για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα. 
 2016 Συμμετοχή και βράβευση με το 4ο Βραβείο (Μάρτιος 2016) στον Πανελλήνιο διαγωνισμό Ποίησης με τίτλο
 « Η ΑΝΟΙΞΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΤΗΣ ΠΟΥ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΧΕΙ ΠΕΤΥΧΕΙ» 
του EARTH POETRY & LITERARY FESTIVAL 
με το ποίημα «Η ΛΕΦΤΕΡΙΑ ΑΝΘΙΖΕΙ». 
2015 Συμμετοχή και βράβευση με το 2ο Βραβείο (Ιανουάριος 2016) για την ανέκδοτη ποιητική συλλογή «Απ’ της ψυχής τ’ απόσταγμα»,
 στον Παγκόσμιο Διαγωνισμό Ποίησης "Κ. Π. Καβάφης" 2015 
που διοργάνωσε η International Art Society. 
2015 Μελοποίηση του ποιήματος « Η ΩΔΗ ΤΗΣ ΠΟΛΥΜΗΔΗΣ» 
 από τον κ. Φουντούλη Γιώργο και την Μαρίνα Βολουδάκη στο τραγούδι , στην παράσταση "Ιωλκός" στο Αρχαίο Ανάκτορο Δημητριάδος στις 04-10-2015 στο Βόλο.
 Συμμετοχή μετά από επιλογή ανάμεσα σε πολλούς ποιητές, του ποιήματος 
«Πορθητής»
 στο Ανθολόγιο Ποίησης-Ημερολόγιο 2016, με τίτλο Αχ! Έρωτα… των εκδόσεων Βεργίνα. 2015
Συμμετοχή στο διεθνή διαγωνισμό ποίησης του EUARCE – Ευρωπαϊκό Κέντρο Τέχνης της Ελλάδος & Έρευνας του Πολιτισμού του Ανατολικού Ρωμαϊκού Κράτους στην Ευρώπη, με θέμα 
« Το Ολοκαύτωμα των Ελλήνων Εβραίων», 
με το ποίημα «Τρόμος Απέθαντος», το οποίο επιλέχθηκε να συμμετέχει μαζί με άλλα βραβευμένα ποιήματα σε ποιητικό ανθολόγιο με τίτλο «Το Ολοκαύτωμα» ,
 Σπονδή στο μαρτύριο των Ελλήνων Εβραίων- Επιλογή Σύγχρονης Ποίησης. 
2014 Στο διεθνή διαγωνισμό ποίησης INTERARTIA 2014. 
Συμμετοχή με 3 ποιήματα: «Ένα σφουγγάρι και η ψυχή του», 
και «Στο πανηγύρι της θλίψης»- 
1ο ΒΡΑΒΕΙΟ «Στυγερό έγκλημα» 
- 3ο ΒΡΑΒΕΙΟ Στον 9ο Διαγωνισμό ποίησης και στίχου, ΩΔΕΙΟΥ ΦΟΥΝΤΟΥΛΗ,
 Συμμετοχή με 3 ποιήματα: «Γυρισμός» 1ο ΒΡΑΒΕΙΟ 
«Ακροβάτης» και «Χρέος ανεξόφλητο» -2ο ΒΡΑΒΕΙΟ 
2012 Στον 6ο πανελλήνιο ποιητικό διαγωνισμό του φιλολογικού και λογοτεχνικού Ομίλου Αγρινίου «Κων/νος Χατζόπουλος» 
Συμμετοχή με το ποίημα « ΓΥΡΙΣΜΟΣ»
 ανάμεσα στις 510 συμμετοχές το οποίο βρέθηκε ανάμεσα στις πρώτες 50 θέσεις.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Ρυτίδα~ Του Χριστόφορου Τριάντη~

Ποιητικό πεζοτράγουδο Η ΡΥΤΙΔΑ Ένα αλισβερίσι είναι η ζωή.Μια κληρονομημένη ρυτίδα στο μέτωπο που καρφώθηκε μετά από καιρό (λίγο ή πολύ δεν έχει σημασία).Ξαπόμεινε μέχρι το τέλος ως υπενθύμιση:όλα γυρνάνε γύρω από την επιθυμία για κάτι,και αυτό το κάτι έχει να κάνει κυρίως με τον έρωτα.Και να τα μασκαρέματα, οι επαναλήψεις(αλίμονο),τα λογύδρια και οι συνηθισμένες ατάκες προς το άλλο πρόσωπο,κανονικές επιθέσεις γοητείας κι όπου βγει.Υπάρχει μπόλικο και αξόδευτο αίσθημα.   Πέφτεις κυριολεκτικά πάνω στον άλλον,αραδιάζοντας τα ίδια και τα ίδια,φτάνει να ξεφορτωθείς αυτό που έχεις μέσα σου, τον αυτοτιτλοφορούμενο πόθο ή καημό.Στην ουσία,ο άλλος δεν σ’ ενδιαφέρει.Ξεκινάς από τα νύχια των ποδιών κι ανεβαίνεις ( όσο περνάνε τα χρόνια),έτσι καταφέρνεις και τη φτιάχνεις τη ρυτίδα στο μέτωπο (βαθιά ή αχνή,ανάλογα τα πρόσωπα).  Μα και παλιά, όσο κι αν κοπίαζες να διώχνεις τη θλίψη και την απελπισία,γρήγορα ερχόσουν ξανά στα ίδια και στα ίδια. Άτιμο παιχνίδι,για να το πω καλύτερα,κουρασμένο δρομολόγι…

Χριστόφορος Τριάντης~Τα Κλουβιά~

ΤΑ ΚΛΟΥΒΙΑ Για να μειώσουν την απήχηση που είχαν οι απεργοί πείνας στον λαό,οι κυβερνώντες αποφάσισαν να τους κλείσουν σε κλουβιά και να τους περιφέρουν στα τσίρκα της χώρας.Είχαν ως στόχο να  εξευτελίσουν εντελώς τον πολιτικό τους αγώνα.Και όντως οι απεργοί έγιναν σπουδαίο θέαμα για χιλιάδες ανθρώπους που πήγαιναν να περάσουν την ώρα τους μπροστά στα κλουβιά.Στέκονταν με τις ώρες και θαύμαζαν τούς περιβόητους αγωνιστές,τους μαχητικούς αμφισβητίες της καθεστηκυίας τάξης.Ακόμα και σχολεία έρχονταν για να παρακολουθήσουν ένα τέτοιο ιδιαίτερο σκηνικό.Όλοι οι επισκέπτες πλήρωναν εισιτήριο,εξαιρούνταν τα παιδιά.Σιγά-σιγά οι απεργοί πείνας ξέχασαν τους λόγους για τους οποίους αγωνίζονταν,και επιδίδονταν σε θεατρινισμούς,γελοία κόλπα και παρακάλια,προκείμενου να διατηρήσουν άσβεστο το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης και να κερδίσουν τη συμπάθειά της.Από την άλλη μεριά,οι ιδιοκτήτες των τσίρκων βλέποντας να αυξάνονται τα κέρδη τους(λόγω των πολλών επισκέψεων)τούς χρηματοδοτούσαν μυστικά.Στο τέλο…

Χριστόφορος Τριάντης~Δημιουργία~

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ   Η δημιουργία είναι σαν ένα διάφανο σπίτι. Οι τοίχοι του είναι στερεωμένοι με πνοές ανέμων, μύθων και ιστοριών (παλαιών ημερών). Στις κόγχες υπάρχουν ζωγραφιές. Παριστάνονται: όνειρα, χθόνια χρώματα κι έναστρες νύχτες που γεννούν σκιάσεις και αχνοφωτίζουν τη ρυμοτομία.   Άχρονοι σκελετοί λέξεων είναι «ατάκτως ερριμμένοι» στην αυλή. Ολύμπια αγάλματα και μυθικά σύμβολα βρήκαν τον δρόμο τους και έφτασαν στο σπίτι για μετοχή στα υψηλά: προσευχές και ευαγγέλια. Μια ωραία συντροφιά για τον ιδιοκτήτη.   Στην κεντρική είσοδο είναι χαραγμένα γράμματα, λάμψεις για τα βαθιά μεσάνυχτα και τις μυστικές ώρες. Στα δωμάτια υπάρχουν καθρέφτες για ν’ αποκρυσταλλώνονται οι ιδέες και οι επιθυμίες. Στους διάδρομους, απαγορεύονται : τα μετριοπαθή αποτυπώματα, οι σημάνσεις λογαριασμών, αριθμών και ματαιοτήτων. Στην οροφή, οι ήλιοι καθορίζουν τις σκέψεις, την απραξία και την ανάπαυση.    Κι όλα τα στηρίγματα και οι κολόνες, είναι σαν φανέρωση (κι επιφάνια)  για πρόσωπα και χαρακτήρες. Η σκόνη, όση …