Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δενδρινός Γεράσιμος~Λίμνη Αράλη~

Σήμερα τα νερά με οδηγούν πίσω στην πατρίδα
με τις φωτιές να καίουν ακόμη
απ’ την εποχή που έφυγες,
όταν σαστισμένοι αγναντεύαμε στα παράθυρα
μάταια τη στοργή εκείνη.
Αντικρίζοντας τόσες φορές στην έρημο
ντροπές και αδικίες,
αψιμαχίες και άταφους νεκρούς,
προτίμησα να καταλήξω εδώ.
Πλάι στις κυματιστές καλαμιές
απ’ την απαλή πνοή του ανέμου,
τις καμήλες καθισμένες μέσα στη σκιά
των σκουριασμένων πλοίων
με άφαντη την αρχαία τους λάμψη,
γονατιστός επί της αλμυρής γης
ψιθυρίζω και πάλι την προσευχή μου.

                                                                Γεράσιμος Δενδρινός

(η φωτογραφία  από το διαδίκτυο-Λίμνη Αράλη)

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης