Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Σεπτεμβρίου 30, 2016

Χριστόφορος Τριάντης, Η Νίκη της Θλίψης

Ω ! Θλίψη … Στους ναούς της νύχτας  σε προσκυνούμε . Είσαι πια η θεά μας . Η χαρά– ανεπαίσθητα - νικήθηκε  από το σκοτάδι και χάθηκε στη λήθη . Νυχτοφόροι  δαίμονες  άρπαξαν τον χρόνο μας . Είχαν κρυμμένα στα μάτια τους δόντια κυνοκέφαλων. Στα προαύλια τα ‘ριχναν   να φυτρώσουν σκιές . Και  στους δρόμους έφτιαχναν σκιάχτρα παραγεμισμένα  με λόγια κι υποσχέσεις , πλήθος μεγάλο. Στα κεφάλια τους είχαν καρδιές χελιδονιών και στα χέρια τους την ψυχή  του Λαοκόοντα Ο φόβος  μάς νίκησε κι οι  ήττες μας   έμειναν  δίχως νερό    αιώνια διψασμένες . Δεν πολεμήσαμε γενναία , προτιμήσαμε τη θλίψη . Αυτό ήταν το λάθος  μας … 

Χριστόφορος Τριάντης 


Φωτογραφία,Γιώργου Χρηστάκη.



Δημήτρης Π.Κρανιώτης,~Πυρετός~ ~জ্বর,translation by Ujjal Ghosh~

Μνήμες άναψαν κεριά,
λιώνουν τον πυρετό σου,
τρέχει η ζωή
για να κρυφτείς
(δεν θες να την κοιτάξεις),
φυσά στα μαλλιά σου
η ξενιτιά
γεμάτη από ρυτίδες,
σύννεφα στο ποτήρι σου
σε πνίγουν
(δεν θες να θυμάσαι).
           ***


জ্বর
স্মৃতি উদ্‌গিরণ করে মোম,
দ্রবীভূত করে তোমার উষ্ণতা,
আর জীবন দৌড়ায়
লুকোচুরি খেলার জন্য
( তাকে দেখতে চেও না ),
সে তোমার চুল ধরে টানে
বিদেশ-বিভুঁই
রেখা দিয়ে ভরা,
তোমার পাত্রে মেঘ
তারা ঘিরে ধরে তোমায়
( কিছু মনে করতে চেও না )।

Dimitris P. Kraniotis with Bengali translation by Ujjal Ghosh.

Το ποίημα:Πυρετός'' μετέφρασε ο ποιητής,Ujjal Ghosh  στη Βεγγαλική γλώσσα ή Μπενγκάλι (Bengali or Bangla) της Ινδίας και του Μπαγκλαντές,


Fwtografia by-Taylor Marie McCormick










Dhimitri Jani Kokaveshi,Όαση

Δεν φεύγω απ την όαση
στα μάτια σου!...
Οι ομορφιές που έκτιζες
ποτίζουν
κόσμο!... Μου σκάλιζες
πιο λαμπερό
στα ίχνη,!...Ταξίδια
απ’ της αγάπης
ακτινοβολίες η χαράς
ατελείωτες
πνοές, στο πολυπόθητο
φορτώνεις
το ατμοσφαιρικό, συγκόλληση
με των ματιών
φλόγες, ζωής, επίτευξη
απ’ του σκοπού
τα εφοδιάζεις, σαν πνεύμονές
σε φόβους
και αιτίες από σκιές σου
νιώθω!...
Συστατικά στοιχεία στις πιο μεγάλες σου
απαγγελίες
οι ακτινογραφίες, γκρεμίζουν
τις συνήθειες
ξεπερνώ, όχι την όαση
στην όαση
ανακουφίζουν, γόνιμα
της έκτασης
τα μάτια σου ποτίζουν
του κόσμου
ομορφιές - σου!... Αγαπώ.
Dhjk©03-09-2014
Δημήτρης Κοκαβέσης

Κωνσταντίνος Καβάφης «Η Πόλις»

Είπες· «Θα πάγω σ’ άλλη γη, θα πάγω σ’ άλλη θάλασσα.
Μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλλίτερη από αυτή.
Κάθε προσπάθεια μου μια καταδίκη είναι γραφτή·
κ’ είν’ η καρδιά μου — σαν νεκρός — θαμένη.
Ο νους μου ως πότε μες στον μαρασμόν αυτόν θα μένει.
 Όπου το μάτι μου γυρίσω,
όπου κι αν δω ερείπια μαύρα της ζωής μου
βλέπω εδώ, που τόσα χρόνια πέρασα και ρήμαξα και χάλασα.»
Καινούριους τόπους δεν θα βρεις,
δεν θάβρεις άλλες θάλασσες.
Η πόλις θα σε ακολουθεί.
Στους δρόμους θα γυρνάς τους ίδιους.
Και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς·
και μες στα ίδια σπίτια αυτά θ’ ασπρίζεις.
Πάντα στην πόλι αυτή θα φθάνεις.
Για τα αλλού — μη ελπίζεις—
δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό.
Έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ στην κώχη
τούτη την μικρή, σ’ όλην την γη την χάλασες.

Ιουλία Κορμέντζα,Το «χέρι»

Στο καθρέπτη του Κόσμου στρέφω τη ματιά
και μ’ ασίγαστη περιέργεια του νου
ψάχνω στο βάθος του να δω τί αντανακλά.
Κι ω, του θαυμασμού!
Πίσω απ’ την ομίχλη του χρόνου του συμπαντικού,
πάνω και κάτω από το κάθε τι
που ’ναι γραμμένο,
κόσμους να δημιουργεί,
να κυβερνά τη ζωή,
ένα χέρι βλέπω μπροστά μου
υψωμένο.
Μ’ ευλογίας άγγιγμα, το χέρι του Θεού!...
Ω! ξάνοιγμα στοχασμού!.....
Αλλά ω, βυθός προβληματισμού
όταν παραδίπλα υψωμένο
διακρίνω και το χέρι ενός θνητού!
Και στο διάβα της γήινης διαδρομής,
εργάτης το χέρι του, κατευθυνόμενο απ’ το νου
και συνεπικουρούμενο απ’ τη δυναμική της ψυχής,
στη διαμόρφωση του περιβάλλοντος του φυσικού
και στο σμίλευμα στην όψη ζωής,
αποκαλύπτει πολυποίκιλο κι εκφράζει αντάμα
σ’ έργα δημιουργίας, ειρήνης ή καταστροφής,
πότε ένα θαύμα
και πότε ένα δράμα!....
Κι ω, ατέρμονο του συλλογισμού,
μπροστά στη προβολή ενός χεριού,
υψωμένου πάντα και πάντα,
δώθε κι εκείθε, ολόγυρα, παντού!
Το χέρι του Θεού!
Και το χέρι του θνητού!
ΙΟΥΛΙ…