Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Σεπτεμβρίου 24, 2016

~Ένα αίσθημα τάξης ~ της Τζίνας Ψάρρη

Τριά ποιήματα~Ναζὶμ Χικμέτ -

~Για τή ζωή~

Ἡ ζωὴ δὲν εἶναι παῖξε-γέλασε
Πρέπει νὰ τήνε πάρεις σοβαρά,
Ὅπως, νὰ ποῦμε, κάνει ὁ σκίουρος,
Δίχως ἀπ᾿ ὄξω ἢ ἀπὸ πέρα νὰ προσμένεις τίποτα.
Δὲ θά ῾χεις ἄλλο πάρεξ μονάχα νὰ ζεῖς.
Ἡ ζωὴ δὲν εἶναι παῖξε-γέλασε
Πρέπει νὰ τήνε πάρεις σοβαρὰ
Τόσο μὰ τόσο σοβαρὰ
Ποὺ ἔτσι, νὰ ποῦμε, ἀκουμπισμένος σ᾿ ἕναν τοῖχο
μὲ τὰ χέρια σου δεμένα
Ἢ μέσα στ᾿ ἀργαστήρι
Μὲ λευκὴ μπλούζα καὶ μεγάλα ματογυάλια
Θὲ νὰ πεθάνεις, γιὰ νὰ ζήσουνε οἱ ἄνθρωποι,
Οἱ ἄνθρωποι ποὺ ποτὲ δὲ θά ῾χεις δεῖ τὸ πρόσωπό τους
καὶ θὰ πεθάνεις ξέροντας καλὰ
Πὼς τίποτα πιὸ ὡραῖο, πὼς τίποτα πιὸ ἀληθινὸ
ἀπ᾿ τὴ ζωὴ δὲν εἶναι.
Πρέπει νὰ τηνε πάρεις σοβαρὰ
Τόσο μὰ τόσο σοβαρὰ
Ποὺ θὰ φυτεύεις, σὰ νὰ ποῦμε,
ἐλιὲς ἀκόμα στὰ ἑβδομῆντα σου
Ὄχι καθόλου γιὰ νὰ μείνουν στὰ παιδιά σου
Μὰ ἔτσι γιατὶ τὸ θάνατο δὲ θὰ τόνε πιστεύεις
Ὅσο κι ἂν τὸν φοβᾶσαι
Μὰ ἔτσι γιατί ἡ ζωὴ θὲ νὰ βαραίνει
                           πιότερο στὴ ζυγαριά.


 ~Τὰ τραγούδια τῶν ἀνθρώπων~

Τὰ τραγούδια τῶν ἀνθρώπων 
εἶναι πιὸ ὄμορφα …

Πλατείες,Του Χριστόφορου Τριάντη

Άδειασαν οι  πλατείες από κόσμο . Κι οι λίγοι που απέμειναν    στήριζαν τα σημαδεμένα πρόσωπά τους , στα ρολόγια και τα καπνισμένα  τραπέζια . Έφυγαν όμως κι αυτοί . Πήρανε μαζί τις ερωμένες τους , που φοβούνταν τη βροχή , κι  έτρεξαν για το σκοτάδι  . Στις λόχμες της νύχτας  πολλοί τους καρτερούσαν Είχαν για φίλους χωροφύλακες  και κομμένες  κερασιές για προσκεφάλι . Ακλόνητοι σαν τους αγίους , απόμειναν μόνο οι ήρωες στις προτομές . Πάνω απ’ τα λερά σπίτια  φαινόταν το  φως , ξέχωρα απ’ τον χρόνο . Οι ακτίνες  τρύπωναν στα καθίσματα των πλατειών,    όπου οι χαρταετοί ετοιμάζονταν  για το τελευταίο τους  ταξίδι , αδιαφορώντας για τα κρωξίματα και τις μνήμες …

Ποίηση:Χριστόρος Τριάντης




Artawork-Salvador Dali