Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Σεπτεμβρίου 14, 2016

~Ποίηση~

Χουάν Ραμόν Χιμένεθ


Κάποτε νιώθω
καθώς το ρόδο
που θά ’μαι μια μέρα, καθώς το φτερό
που θά ‘μαι μια μέρα.
Και με τυλίγει ένα άρωμα, ξένο και δικό μου,
δικό μου κι ενός ρόδου·
και με περισυλλέγει μια περιπλάνηση ξένη και δική μου
δική μου κι ενός πουλιού.
Τραγούδα, τραγούδα φωνή μου!
γιατί όσο υπάρχει ένα πράγμα
που δεν το είπες εσύ
δεν είπες τίποτα!

Ποίηση· δροσιά
της κάθε αυγής, κόρη
της κάθε νύχτας, ολόδροση, αγνή
αλήθεια των τελευταίων άστρων
πάνω στην τρυφερή αλήθεια των πρώτων λουλουδιών!
δροσιά, ποίηση·
πρωινή πτώση τ’ ουρανού πάνω στον κόσμο
Αυτή ’ναι η ζωή μου, εκείνη προς τα πάνω,
εκείνη της καθάριας αύρας,
του τελευταίου πουλιού,
των χρυσών κορυφών του σκοταδιού!
αυτή ’ναι η λευτεριά μου, να μυρίζω το ρόδο
να κόβω το ψυχρό νερό με το τρελό μου χέρι,
ν’ απογυμνώνω το δρυμό,
να παίρνω απ’ τον ήλιο το αιώνιο φως του

Μετάφραση:Τάκης Βαρβιτσιώτης







Ο Χουάν Ραμόν Χιμένεθ 1881-1958   Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας

Πάει τὸ ταξίδι...Κωστής Παλαμάς

Πάει τὸ ταξίδι, φτάσαμε. Τ᾿ ὡραῖο νησάκι νά το!
Διπλὰ ἀκρογιάλια. Τ᾿ ἀνοιχτό, φῶς ὅλο, τὸ χιονάτο,
μὲ τὰ γραμμένα ἐρείπια καὶ μὲ τὰ μαυροπούλια·
καὶ τ᾿ ἄλλο. Ὢ δάση ἀπὸ μυρτιές, ὢ κῆποι ἀπὸ ζουμπούλια,
καὶ κάτω ἀπὸ τῆς νεραντζιᾶς τῆς φουντωτῆς τα κλώνια,
ὢ ἴσκιοι! οἱ ἔρωτες μιλοῦνε, ἀντιμιλοῦν τ᾿ ἀηδόνια.
Τὸ ἕν᾿ ἀκρογιάλι Ἐδῶ! μᾶς λέει, τ᾿ ἄλλο ἀκρογιάλι Νἄμε!
Βαρκούλα, ποῦ θ᾿ ἀράξουμε; Βαρκάρη, ποῦ θὰ πᾶμε;



Ἡ ἀσάλευτη ζωή, 1904Ἅπαντα, τόμ. Γ´, σελ. 155
artwork- by Pantelis D. Zografos








~ΠΤΩΣΗ~του Χριστόφορου Τριάντη

Οι τρελοί πέφτουν στο πέλαγος της λογικής . Δικαστές σκορπούν τον θάνατο τα καλοκαίρια. Επαναστάτες αφήνουν τη νιότη για την ευτυχία . Ικριώματα στήνουν οι δήμιοι, εκεί που οι αρχιερείς της τάξης     πολεμούν την αθωότητα.    Σοφοί μαστιγώνουν την ελευθερία , αγκαλιάζοντας την ηδονή. Γυναίκες άχρωμα γελούν στα διαμερίσματα , ξορκίζοντας με ό,τι μπορούν τον χρόνο . Παιδιά μάσκες φορούν , δίχως ντροπή. Δίκαιοι σκοτώνουν τον Θεό, πιστεύοντας τους ιεροεξεταστές.   Ποιητές δολοφονούν τη μνήμη , τις λέξεις μαγαρίζοντας .

Χριστόφορος Τριάντης:
Γεννήθηκα στην Αιτωλοακαρνανία (30-11-1968).
Σπούδασα στο Α.Π.Θ. (τμήμα Θεολογίας) και στο ΕΚΠΑ (τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας). Από το 1998 υπηρετώ ως φιλόλογος στη δημόσια εκπαίδευση (1ο Γυμνάσιο Πύλης Τρικάλων). Αρθρογραφώ στον τοπικό τύπο των Τρικάλων και στην ιστοσελίδα του συνδέσμου φιλολόγων Τρικάλων (filologoi.gr). Πεζά και ποιήματά μου έχουν φιλοξενηθεί σε (ηλεκτρονικές) λογοτεχνικές ιστοσελίδες και περιοδικά .Η αποφθεγματική ρήση του Μπόρχες, ότι δε …