Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Σεπτεμβρίου 8, 2016

Τρία ποιήματα,του Γιώργου Σεφέρη

Τριζόνια

Τὸ σπίτι γέμισε τριζόνια
χτυποῦν σὰν ἄρρυθμα ρολόγια
λαχανιασμένα. Καὶ τὰ χρόνια
ποὺ ζοῦμε σὰν αὐτὰ χτυποῦν
καθὼς οἱ δίκαιοι σιωποῦν                 
σὰ νὰ μὴν εἶχαν τί νὰ ποῦν.
Κάποτε τ᾿ ἄκουσα στὸ Πήλιο
νὰ σκάβουνε γοργὰ ἕνα σπήλαιο
μέσα στὴ νύχτα. Ἀλλὰ τὸ φύλλο
τῆς μοίρας τώρα τὸ γυρίσαμε          
καὶ μᾶς γνωρίσατε καὶ σᾶς γνωρίσαμε
ἀπὸ τοὺς ὑπερβόρειους ἴσαμε
τοὺς νέγρους τοῦ ἰσημερινοῦ
ποὺ ἔχουνε σῶμα χωρὶς νοῦ
καὶ ποὺ φωνάζουν σὰν πονοῦν.     
Κι ἐγὼ πονῶ κι᾿ ἐσεῖς πονεῖτε
μὰ δὲ φωνάζουμε καὶ μήτε
κἂν ψιθυρίζουμε, γιατί
ἡ μηχανὴ εἶναι βιαστικὴ
στὴ φρίκη καὶ στὴν καταφρόνια     
στὸ θάνατο καὶ στὴ ζωή,
Τὸ σπίτι γέμισε τριζόνια.
Πρετόρια, 16 Γενάρη ῾42


Φυγή

Δὲν ἦταν ἄλλη ἡ ἀγάπη μας
ἔφευγε ξαναγύριζε καὶ μᾶς ἔφερνε
ἕνα χαμηλωμένο βλέφαρο πολὺ μακρινὸ
ἕνα χαμόγελο μαρμαρωμένο, χαμένο
μέσα στὸ πρωινὸ χορτάρι
ἕνα παράξενο κοχύλι ποὺ δοκίμαζε
νὰ τὸ ἐξηγήσει ἐπίμονα ἡ ψυχή μας.
Ἡ ἀγάπη μας δὲν ἦταν ἄλλη ψηλαφοῦσε
σιγὰ μέσα στὰ πράγματα ποὺ μᾶς τριγύριζαν
νὰ ἐξηγήσει γιατ…

~Παραλειπόμενα~ποίηση,Βασίλης Παπαμιχαλόπουλος

Φεύγοντας, καθώς περνούσε ο Αύγουστος κοντύτερα
άκουσα για πρώτη φορά τη φωνή του.
Τώρα θα μου πεις,
σε μια θάλασσα από ζέστη
και ποιος δε θ’ άκουγε κάτι.
Ένα έντομο, ένα κύμα, ένα γλάρο…
Όμως εγώ επιμένω
πως ήταν δική του η φωνή
και μάλιστα ψιθυριστή, μακρόσυρτη
βαθύς αναστεναγμός ή κάτι τέτοιο.
Βέβαια,
έτσι όπως ήμουν φορτωμένος
τις τόσες μέρες του καλοκαιριού,
έτσι όπως έσιαζα προσεκτικά το χρόνο
για να χωρέσω έναν ουρανό χωρίς προσθέσεις λήθης
- όπως του πρέπει, για να σε ντύσει ολόκληρη
πως να προσέξω λόγια…
Και ήρθε η βροχή για να καταλάβω κάπως.
Σε ουρανό λοιπόν θα ναυαγήσω φέτος.

Παπαμιχαλόπουλος Βασίλης
1 Σεπτεμβρίου 2015 ·

Ποίηση,Λάμπρου Βασιλειάδη ''Ένδον Σκάπτε''

Πώς στηρίζεσαι, είδωλο;
Ποιο κενό υποσκάπτει τη φήμη σου;
Ποια λατρεία δηλώνει αχάριστη;
Δανεικά τα αισθήματα - θύματα,
δανεικά και αγύριστα.
Απαιτείς;
Επαιτείς.
Δεν πιστεύεις;
Δεν ελπίζεις.
Ειρωνεύεσαι;
Ναρκισσεύεσαι.
Και πού βρίσκεις τη διέξοδο;
Στο αδιέξοδο;
Είναι βάλσαμο η απελπισία;
Οχυρώσου
δραπέτη της φύσης.
Πολιορκήσου
λιποτάκτη της σκέψης.
Ανιχνεύσου
ναυαγέ των ονείρων.
Το δελτίο ειδήσεων των τύψεων
αναγγέλλει την πτώση του χάους.
Ανορθώσου στο ύψος σου,
άτομο.
ΛΑΜΠΡΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ ''Διαυγής Αντίδραση'' Εκδόσεις ΣΑΒΒΑΛΑΣ 2000


Η φωτογραφία από Earth story