Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Σεπτεμβρίου 7, 2016

~Εικόνες στον δρόμο~ποίηση,Χριστόφορος Τριάντης~

Μέσα στα χωριά του κάμπου
περνάνε οι εικόνες της μοναξιάς ( γρήγορα )
 αγγίζοντας τους χαρταετούς στις έρημες αυλές
 Στα λασπωμένα σοκάκια
 ο ήλιος στεγνώνει τις κρυφές πίκρες
 Ξημερώνει λίγη άνοιξη
στον τόπο
Και στα σύννεφα οι γυναίκες
κερνάνε ζυμωτό ψωμί τα χελιδόνια
ω ! Αγαπημένη μου
 έχει δρόμο η Άνοιξη
για ν’ ανταμώσει την αλήθειά μας …

Χριστόφορος Τριάντης

                                                                                                         (Artwrk-John William Waterhouse)

Εκλεγμένα ποιήματα την συλλογή,''Ανέγγιχτα ρείθρα'' της Δώρας Μεταλληνού

Άδηλη ζωήΑμάρτημα να στραγγίξεις τη θάλασσα! Πού θα χορεύουν οι Νηρηίδες;
Πώς θα αγαπιούνται τα δελφίνια;
χωρίς το μπλε  ατλαζένιο σεντόνι;
Πού θα ερωτεύονται τα γλαροπούλια 
δίχως τους αφρούς της; Πάντα κάτι με τράβαγε στα άδυτά της....
Πιθανόν μια έρπουσα έλξη για τα Μυστήρια... Άδηλη η ζωή... Σαν ονείρου σάλπισμα, σαν ηχώ από κοχύλι θαλασσινό,
μια δύναμη με πέταξε στο μπλε σου....
Είχε ένα άρωμα το νερό από θαλασσινό αλάτι..
Μπουνάτσα…  Και μου άρεσε....
Κάτι σημαδούρες είχες αφήσει να δείχνουν το δρόμο...
Ένας νερένιος Παράδεισος..
Μια Εδέμ που δεν ήξερα πριν την ύπαρξή της.......
Περιστέρια πατάγανε πάνω από τα σύννεφα...
Έψαχναν εκείνο το Θεό που είχε μισέψει από τα επίγεια....
Κλωνιά αμάραντου στεφάνωναν τα κύματα...
Ούριος ο άνεμος ...
Σε εντόπισα.... Σ ένα κλάσμα χρόνου ,σε μια ρανίδα νερού είδα τα μάτια σου...
είχες αδειάσει τις θάλασσες....
Τις στράγγιξες όλες;
Ανταριάσανε οι ουρανοί μου!
Ζήτησα μια Παναγιά να προσευχηθώ...
Του κάκου....Καμιά σανίδα σωτηρίας....
Μέσα σε άνυδρη στέ…