Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιουλίου 13, 2016

Ποίηση,Ουρανία Βασιλάτου

ΓΟΡΓΟΝΑ ΣΤΗΝ ΞΗΡΑ

Να επιστρέψω θέλησα.
Λάθος μέγα να εξερευνήσω
της γης εικόνες και δεξιότητες.
Δέλεαρ οι αχτίδες
που διαπερνούν το νερό
όταν ξημερώνει.
Σαγήνη η θέρμη του ήλιου
σαν αγγίζει το πλάσμα του βυθού.
Αποπλανήθηκα και παραπλανήθηκα.
Κολύμπησα ως την ακτή
εκεί που ξεκινά η διαφορετικότητα.
Στην γραμμή της άμμου καθισμένη,
έγδαρα τα λέπια, αιμορράγησα
κι η αλμύρα της θάλασσας
ξέπλυνε τα περιττά.
Μεταμορφώθηκα..
Μεταλλάχθηκα...
Φοβήθηκα..
Άκρα εκκολάφθηκαν
καθώς στράγγιξε το αίμα
και δημιούργησαν κορμί.
Στην καυτή άμμο πάτησα
μετέωρη
ως βρέφος στα πρώτα του βήματα.
Πρωτόγνωρη η αίσθηση της ντροπής.
Με πέπλο φυκιών κεντημένο
με ευχές του Ποσειδώνα
έντυσα εκείνα τα σημεία στο σώμα
που φυλάκισαν τα βλέμματα
των ξένων στα μάτια μου θνητών.
Ξυπόλητη
απομακρύνθηκα απ’ την αγκαλιά των κυμάτων.
Αντί της δροσιάς των υδάτων
τον ιδρώτα ένοιωσα να γλείφει πάνω μου
σαν οξύ που διαβρώνει τους πόρους
και εισέρχεται στα σπλάχνα
βασανιστικά αργά
μέσα απ’ τις φλέβες και τις αρτηρίες.

Ποίηση,Δημήτριος Γκόγκας

Κρυφτό

Ήταν απόγευμα , μου χτύπαγες την πόρτα
έσφιγγες μες στα χέρια ουρανό
πίσω απ΄ τα μάτια σου, κρυφτήκαν δυό ραπόρτα
για της Πατρίδας τον μηχανισμό.
Σε κυνηγούσανε, από νωρίς οι τύψεις
και χτύπησες το χέρι καταγής
μες στης πλατείας τα σοκάκια, οι ενδείξεις
και οι δυνάμεις μας, ανασταλτικές.
Μ΄ αγκάλιασες ,και έκλαψες θυμάμαι
και έπλυνες το δάκρυ με νερό
μου ψέλλισες , δεν ξέρω που θα πάμε
και σου έπνιξα το αναφιλητό.
Τα βράδια τώρα γίνεσαι σκοτάδι
τη μέρα ο ήλιος είναι κατηφής
το φίδι που δωσε το χέρι για τον Άδη
ήταν η φλόγα μιας άλλης εποχής
Χτύπησες το ταμπούρλο στον αιώνα
στην Αλαμάνα έγινες φτερό
στο Ζάλλογο πετούσες σαν αηδόνα
και το σαράντα έπαιζες κρυφτό.
Σήμερα πίνεις τον καφέ σου και λυπάσαι
ρωτάς τι έγινε, κρυφά χαμογελάς
την ευκαιρία της Πατρίδας τώρα πιάσε
κρεμάσου απ΄ την σημαία που κρατάς.
       Δημήτριος Γκόγκας

                    ***
Αναζητώντας την αγάπη μου για σένα

Στέναξα πάνω στο στήθος μια πέρδικας που σε γέννησε
πέταξα με τα φτερά μιας πεταλούδας στους…