Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Θάνος Ζορμπάς~Παρενθετική ποίηση~

Σε δεκαπεντασύλλαβο λεν ζω για πάντα μέσα
που στα αποκυ(ρ)ήματα έχει καταταχτεί
του Νοτινότερου γιαλού που η μόλα και η λέσα
το έστειλε με κύμα σε βράχο να εκτιναχτεί.

Σαν τότε που την έπεσαν υψίπνοοι γραφιάδες
βαρύτονοι σεγκόντοι και πεσκέσια, κριτικοί
αχολογόντας βάρβαρα στου κρύου τις ζοχάδες
σε ποιητές που έσβηναν οι Άστυ ειδικοί.
Φλογέρα γλυκομελετά ποιμενικό τραγούδι
και ένας Φρυγικός αυλός σα δεύτερη φωνή
μαντρώνει όλα τα στιχιά από θεριό και ζούδι
κι αγερικό που έντεχνα ο Αίολος συμφωνεί.
Ο Παν μαζί τους έρχεται μα γω θα τον διαβάλλω.
Τους Διόνυσους, τους Βάκχους και τους Εύνουχους κρασί
κερνώ δικό μου λέγοντας μαζί σας δε συψάλλω
σκορπάτε με τους Διόσκουρους στο έρβο το δασύ.
Καλεί τ' αρχαία πνέματα κι όλους τους σοφιστάδες
που ζήσανε την πιο αγνή κι ενδώτερη ζωή
διότι τα σημερινά στιχιά αδερφοφάδες
ψυχές είναι και ξέρουν τα .. του κόσμου τη βοή!
Ψάχνουν για μία διόρθωση ή έστω ένα κόμμα
πού 'χεις βαλμένο άτεχνα και να καταπιαστούν
μαζί του .. εξαφάνισμα να γίνει απ' τη γόμα
ή για τη δημοσίευση τούτη να βραδιαστούν.
Χαρά μου και δυό λύπες μου χρυσό καρπό να δώσω
είπα και στο ενδιάμεσο μη και κοντοσταθώ.
Φερέφων στην αλήθεια μου. Πως να εξαργυρώσω
τη χλεύη <<κακώς κείμενο>> και να μη βασκαθώ;
Λογίου, λογιότατου ο λόγος λογαριάζει
τα λόγια σε λογαριασμό με Pressto και ρυθμό
λογάριθμους η λογική σε λέξεις πια στιβάζει
κι ο αρχηγός των Lions ξεσπά σε βρυχηθμό.
Κι αν τούτο ποίημα π' έγραψα δεν άρεσε νυσάφι.
Μιλώ σπαθί: τα μάγια του κρατώ μες το μυαλό
φερμένη απο πειρατές κασέλα από χρυσάφι
είναι και μου την άφησε ο Νόστος σε γιαλό

 Θάνος Ζορμπάς

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης 







~Σιωπηλός άγγελος~

Γράφουν οι:Μαριάνθη Παπάδη &' Μαριάνθη Πλειώνη
Το έντονο κορνάρισμα από το μπλε Golf, που κινούνταν σαν αστραπή στη Λεωφόρο Κηφισίας έκανε τους οδηγούς να κοιτάνε με απορία τους επιβάτες του, μόλις αυτό βρισκόταν πίσω, πλάι, μπροστά τους. Στο κάθισμα του οδηγού ο Ιάσονας κάθιδρος προσπαθούσε να περάσει, όσο πιο γρήγορα μπορούσε ανάμεσα από τα υπόλοιπα οχήματα, που ανέβαιναν κι αυτά προς τα πάνω. Δίπλα του σωριασμένη με ζωγραφισμένη την αγωνία στο αναψοκοκκινισμένο της πρόσωπο η ετοιμόγεννη Πηγή δάγκωνε τα χείλη της από τις σουβλιές που τρύπαγαν τα σωθικά της οι μικροί κοφτοί πόνοι. Λίγο πριν είχε ανακοινώσει με κλαούρικο* βλέμμα στο σύζυγό της, «πως τα νερά έσπασαν», όπως συνηθίζεται να λένε οι γυναίκες, μόλις φτάσει η μαγική εκείνη ώρα της γέννησης. Κάποιες ώρες αργότερα οι δυο τους παρέα με τα παππούδια, τις γιαγιάδες, αδέλφια και το υπόλοιπο σόι, η ελληνική υποδοχή των βρεφών σε όλο της το μεγαλείο, κοίταζαν με λατρεία το άγνωστο μέχρι τότε πλασματάκι τους. Έν…

Ποίηση: Κώστας Καρούσος

Για μιαν αμαρτία θα φύγουμε
που δεν φιλήσαμε ταπεινά
τ΄αυγινά στήθη του ήλιου
στους λόφους του πρόσκαιρου κόσμου !!
Τ΄αποκριάτικα βιτρώ των εκπτώσεων
και τη λιπόσαρκη γοητεία του ονείρου !!
Τ΄απρόσμενα χείλη της άνοιξης
και των οξειδωμένων αιγιαλών την εντροπία !!
Τ΄ολοκαύτωμα της αγάπης σου
στην αποδημία της λέξης που δύει !!
Για μιαν αμαρτία θα φύγουμε
που δεν σταυροκοπήθηκε η αυγή
στη προκρούστεια κλίνη σου !!
Που μίσεψε το πέλαγος καράβια
για μια Τροία της Ελένης ανιστόρητη
χωρίς ασπίδες κ΄ ιαμβικές τραγωδίες !!
Για μιαν αμαρτία θα φύγουμε
μιας χαμένης ερωτικής ατλαντίδας
που αναδύεται στην άπειρη αίσθηση του βυθού !!
Για μιαν αμαρτία θα φύγουμε
μιας παραπόντιας μέθης
που δε μεστώσαμε τ΄άλικο σταφυλλόγερμα
στ΄αμέθυστο φίλημα των άστρων !!
και της ψυχής μας το φέγγος
πάνω στα γυμνόστηθα κάλλη
της επίγειας οπτασίας μας !!
Για μιαν αμαρτία θα φύγουμε
για μιαν ακόλαστη ψυχή του ερέβους !!
Κώστας Καρούσος.

(η φωτογραφία από:Записи с меткой живопись)