Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τρία ποιήματα:Σταύρος Μπουρδάκης




Η ΒΕΝΤΑΛΙΑ
Θυμάμαι εκείνη την γόνιμη Δευτέρα
που το φως μετάλλαζες στις δερμάτινες ίνες
έμοιαζες μ΄ ανθρώπινη βιολέτα
που δεχόταν πλήθος στο σώμα τις ακτίνες.


Ο κήπος γέλαγε με τα καμώματα αυτά
και συ γλυκά και τρυφερά τον αγνοούσες
κοίταζες γύρω σου τ΄ ανάερα παιδιά
με μια βεντάλια πονηρά τα χαιρετούσες.

Στο παιχνίδι ένα και γω μ΄ αυτά
μα στάθηκε αδύνατο πια να συνεχίσω
να με κοιτάζεις είδα χαρωπά
τα μάγουλα μου πήγα να τσιμπήσω!
Σταύρος Μπουρδάκης

ΟΝΕΙΡΙΚΟ
Η χοροεσπερίδα
από λαμπερή σύναξη προσώπων
που κατανάλωναν ποτά και ξηρούς καρπούς
μετατράπηκε σε σύρραξη.
Ένα κηροπήγιο έφυγε στον αέρα
από το χέρι ενός ασφαλιστή
δεν βρήκε στόχο
και βάρεσε στον τοίχο.
Μια ευγενική φιλόλογος ξερίζωσε τα μαλλιά μιας νεαρής κομμώτριας
ο δήμαρχος έφερε ένα πίνακα στο κεφάλι του φούρναρη
και ο σκύλος ενθουσιασμένος γαύγιζε.
Οι λάμπες τρεμόσβηναν
και σιγά σιγά έσβησαν
τα παράθυρα άρχισαν να τρίζουν
τα αντικείμενα εγκατέλειψαν τα ράφια
και άρχισαν να ακούγονται
οι πρώτες σειρήνες που κατέφθαναν!
Η μουσική υπόκρουση περιελάβανε λαϊκά άσματα της εποχής
ενώ η οικοδέσποινα είχε ετοιμάσει τυροπιτάκια, κεφτεδάκια
και λοιπά κομψά εδέσματα.
Λέγεται ότι κάποιος κύριος στο φορείο φώναζε στο δάσκαλο
ότι θα τον κανονίσει και ότι έχει άνθρωπο στο υπουργείο.
Ονειρικό ξεπάστρεμα των διαφορών του δήμου!

Σταύρος Μπουρδάκης

Η ΟΠΤΑΣΙΑ
Χαράματα ηττήθηκα στην κόλαση της σκέψης
δεν έβγαινε συμπέρασμα κανένα στον αιώνα
μόλις που μισοξύπναγα βλέποντας τις ορέξεις
της γης, του στερεώματος κ΄ όλου του γαλαξία
σηκώθηκα οδεύοντας για το καλό μου μπάνιο
που δεν σκαμπάζει και πολλά από φιλοσοφία
με έπλυνα, με ίσιωσα, με έβαλα να φάω
και μες το μπρίκι του καφέ είδα μια σιλουέτα
σαν από κείνες που γυρνούν στα σκότη και στα νέφη
την μια γυρίζει από δω, ευθύς από την άλλη
ανάλογα πως ψήνονταν στο μπρίκι οι φουσκάλες
και μόλις φούσκωσε ο καφές, έσβησε χαιρετώντας
σαν νεύμα να μου έκανε πως πρέπει να τον κλείσω
μη και χυθεί και φουρκιστώ και χάσω τ΄ όραμα μου.


Ποίηση:Σταύρος Μπουρδάκης

(η φωτογραφία από το διαδίκτυο)


Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης 







~Σιωπηλός άγγελος~

Γράφουν οι:Μαριάνθη Παπάδη &' Μαριάνθη Πλειώνη
Το έντονο κορνάρισμα από το μπλε Golf, που κινούνταν σαν αστραπή στη Λεωφόρο Κηφισίας έκανε τους οδηγούς να κοιτάνε με απορία τους επιβάτες του, μόλις αυτό βρισκόταν πίσω, πλάι, μπροστά τους. Στο κάθισμα του οδηγού ο Ιάσονας κάθιδρος προσπαθούσε να περάσει, όσο πιο γρήγορα μπορούσε ανάμεσα από τα υπόλοιπα οχήματα, που ανέβαιναν κι αυτά προς τα πάνω. Δίπλα του σωριασμένη με ζωγραφισμένη την αγωνία στο αναψοκοκκινισμένο της πρόσωπο η ετοιμόγεννη Πηγή δάγκωνε τα χείλη της από τις σουβλιές που τρύπαγαν τα σωθικά της οι μικροί κοφτοί πόνοι. Λίγο πριν είχε ανακοινώσει με κλαούρικο* βλέμμα στο σύζυγό της, «πως τα νερά έσπασαν», όπως συνηθίζεται να λένε οι γυναίκες, μόλις φτάσει η μαγική εκείνη ώρα της γέννησης. Κάποιες ώρες αργότερα οι δυο τους παρέα με τα παππούδια, τις γιαγιάδες, αδέλφια και το υπόλοιπο σόι, η ελληνική υποδοχή των βρεφών σε όλο της το μεγαλείο, κοίταζαν με λατρεία το άγνωστο μέχρι τότε πλασματάκι τους. Έν…

ΟΙ ΑΡΕΤΕΣ του Χριστόφορου Τριάντη

Στο τραπέζι του δασκάλου, υπήρχαν σύκα και δροσερό νερό. Καθόταν κάτω από τον πλάτανο της σχολής. Ένας νέος ήρθε να τον δει.Τον πλησίασε. «Ήρθα να γραφώ στη σχολή.Μόνο κοντά σας,θα βρω την αλήθεια». «Ποια  αλήθεια;» «Πώς θα γίνω άριστος!» «Άκου νέε,για να το επιτύχεις αυτό, πρέπει να ακολουθείς σε όλη τη ζωή,κάποιες αρετές.Πρώτα να ‘σαι γενναιόδωρος,  έτσι θα κερδίζεις ανθρώπους.Μετά είναι η ειλικρίνεια,να μη λες ψέματα,στους άλλους και τον εαυτό σου.Ακόμα, χρειάζεται να καλλιεργείς  την εξυπνάδα σου , για ν’ αγαπήσεις και να αγαπηθείς. Υπάρχει και η αρετή της ευσπλαχνίας , αν την “εξασκείς” οι φτωχοί θα σ’ αγαπούν πραγματικά. Τέλος,  ο σεβασμός, αν σέβεσαι τους ανθρώπους  και τον Θεό,  θα γίνεις σοφός».