Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πεφταστέρι~Φωτεινή Γεωργαντάκη Ψυχογυιού~

 Φωτογραφία της Φωτεινή Γεωργαντάκη Ψυχογυιού.

Σ’ εκείνα τα στενά καλντερίμια
αποφάσισε η βροχή να ρίξει τους κόπους της.
Αργόσυρτη μελαγχολία στην αρχή,
δύναμη πυρός στο τέλος.
Καθρέφτες οι δρόμοι τη νύχτα.
Μέσα τους, όλες οι αποχρώσεις του αδίστακτου,
όλες οι λαχτάρες των σύννεφων.
Χνάρια ανύπαρκτα
στων πεζόδρομων το ξάφνιασμα,
μοναξιά στα μπαγκάζια των ίσκιων.
Μια αχαρτογράφητη κομπανία ημερών
επισκέφτηκε τη λεωφόρο.
Ένα παράτολμο μήνυμα
έδωσε εντολή να καλέσουν τον ήλιο.
Περιχαρής, αυτομόλησε στα πλάτη του κόσμου.
Στους ηλίανθους ανάμεσα
έστησαν χορό οι αχτίνες του.
Πώς θα την βάφτιζες τούτη την εποχή άνθρωπε;
αναρωτήθηκε το φιλόξενο της γης.
Μα τι άλλο; Φθινόπωρο,
είπε το ρομαντικό δειλινό,
Άνοιξη, είπε το αισιόδοξο απομεσήμερο.
Εγώ, είμαι όλες οι εποχές μαζί
μουρμούρισε το πεφταστέρι,
κάνοντας μακροβούτι στον ορίζοντα.

 Φωτεινή Γεωργαντάκη Ψυχογυιού
14/12/2016

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης