Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η Θεραπεία~ Χριστόφορος Τριάντης~


Ο ψυχίατρος μού πρότεινε να εισαχθώ σε μια κλινική,έξω από τη Μόσχα.Τελικά πήγα.
Πολλές μέρες δεν έκανα τίποτα άλλο,παρά να σκέφτομαι τη θλίψη μου.Κάποιες ώρες  περπατούσα στο προαύλιο. Απέφευγα τις επαφές με τους ασθενείς και το προσωπικό.
Με τον καιρό άρχισα να παρατηρώ τις αντιδράσεις των νοσηλευόμενων.Πιστεύω ότι όλοι διψούσαν για αγάπη κι αποδοχή.Δεν είχε σημασία η ηλικία τους,ούτε η κοινωνική τάξη.Οι κινήσεις τους φανέρωναν μια αόρατη επιθυμία να αγκαλιαστούν,να νιώσουν ότι τους αποδέχονται,όπως είναι. Το στοιχείο που τους ένωνε,ήταν η πίκρα για την απώλεια της αγάπης,για την απουσία της τρυφερότητας.
 Άθελά μου,βρήκα τη θεραπεία,βρισκόταν στα μάτια και την ψυχή μας.Ήταν η αγάπη.

Τριάντης Χριστόφορος


Rene Magritte,the-therapeutist-1937

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης