Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ένα Ταξίδι ~Φαίδρα Καψωμενάκη~


Με τον νου ελεύθερο και την καρδιά γεμάτη ελπίδα !
Έτσι θάθελα να ξεκινήσω μια μέρα!
Προορισμός ?
Λίγη σημασία έχει!Μόνο το ταξίδι και ή προσμονή του αξίζει!
Ίσως σε ένα τόπο που οι άνθρωποι ζουν ευτυχισμένα με απλά καθημερινά πράγματα και ο πλούτος έπαψε να τους κάνει μικρούς και ιδιοτελείς!
Σε ένα τόπο που ακόμη ή αγάπη τραγουδά!
Τραγούδι εύηχο και εύκολα τα χείλη το μαθαίνουν!
Σε τόπο που ή φιλία κάνει τους ανθρώπους ευτυχείς και αγαπημένους!
Σε τόπο που ή εμπιστοσύνη σαν ρούχο φοριέται κατάσαρκα και δεν το αλλάζεις κάθε λίγο!
Σε τόπο που να περισσεύει ή χαρά και να λιγοστεύει ή λύπη ....
Σε τόπο που δεν υπάρχουν άνθρωποι να περιφέρουν την απόγνωση τον πόνο την οδύνη τους,σε δρόμους οργής,και άλλοι "άνθρωποι "τα έχουν προξενήσει!
Εκεί που έχει φως! Γαλάζιο! Ήλιο! Και ή βροχή δεν είναι δάκρυα από παράπονο και λυγμό αλλά δάκρυα ζωής!
Σε έναν τέτοιο κόσμο απλώνω το χέρι και ελπίζω να με κρατήσει κοντά του!
Φαίδρα


(η φωτογραφία από:margaritafadian)



Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης