Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γιώργος Καραγιάννης,Αξέχαστα Χριστούγεννα

Λίγα φύλλα κίτρινα αιωρούνται απ’ το βοριά.
Κάτι γαβγίσματα τσομπανόσκυλων
απ’ την απέναντι πλαγιά.
Σύννεφα ομίχλης ξετυλίγουν δάκρυα
στην πέρα γειτονιά,
αλλά ο καπνός απ’ το τζάκι
τα αποδιώχνει μακριά.
Ένα ρυάκι κελαρύζει την αγάπη αθώα
και την κατεβάζει από ψηλά
κι ύστερα μέχρι να βγει ο ήλιος
την εξατμίζει εκστατικά.
Έτσι, σου φτιάχνεται η διάθεση
και νιώθεις μαγικά…
Να είσαι μες στα χιονόσπιτα,
να νιώθεις ζεστασιά,
να φτερουγά η καρδιά σου,
πιο πέρα απ’ τα βουνά,
κάτι που συμβαίνει μια φορά το χρόνο,
ένα χειμωνιάτικο ξημέρωμα,
που του όρθρου η καμπάνα
από μελωδίες ξεχειλά.

Κοίτα, μια τέτοιαν ώρα
πώς η μνήμη
απ’ τον πόνο της σφαδάζει
για αγάπης μυστικά
και μπήγει με σαΐτα μέσα στην καρδιά σου
όλα τα Χριστούγεννα τ’ αξέχαστα
που ζήσαμε παιδιά,
σε χρόνια παραδεισένια,
που δεν γυρίζουν πια…
Γιώργος Καραγιάννης
24/12/2016

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης