Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Καλιγούλας,Του Χριστόφορου Τριάντη

                                        

Το φεγγάρι ήταν  σκοτεινό και οι σκέψεις τού Καλιγούλα κάπως άτακτες  , σαν λέξεις που δεν βρίσκουν τον ρυθμό τους .
Διαισθανόταν το τέλος κι αναρωτιόταν γιατί απέτυχε .
«Και τι σημαίνει αποτυχία , για έναν  αυτοκράτορα για έναν θεό ; Ίσως το γεγονός ότι δεν με καταλάβαιναν οι άνθρωποι … και ποιον θεό καταλαβαίνει το πλήθος ; »
«Τους αποκάλυψα τις πιο μύχιες πτυχές του εαυτού τους. Οι πραγματικά σοφοί δεν με μίσησαν , γιατί ήξεραν πως τους οδηγούσα στα βαθιά μονοπάτια της ύπαρξής τους…. Αυτοί που συνωμοτούσαν εναντίον μου : οι δειλοί , οι δυστυχισμένοι και οι πλούσιοι συγκλητικοί ήταν το πρόβλημα  .  Ήθελαν μόνο το δημόσιο ταμείο . Τους προσέφερα το φεγγάρι και ζητούσαν σηστέρσια… Τους φανέρωσα  τον φόβο κι έτρεχαν στην πλήξη τους …»
«Αχάριστοι ! Ένας θεός δεν πεθαίνει ποτέ ..» 

Χριστόφορος Τριάντης 

 (Art:Sir Lawrence Alma – Tadema)

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης