Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ποίηση,Βασίλη Σιουζουλή


Ν’ ανοίγεις τα παιδιά
Που σου χτυπούν την πόρτα
Aπ’ τις ρωγμές τους
περνάει βοριάς
κρυώνουν
και δεν τα κοιτάζει κανείς
Συμφώνησα με το βλέμμα σου
που έφεγγε από ένα δάκρυ
ως το βάθος του δρόμου
Σωστά κατάλαβα
και αναθάρρησα.
Αν δεν κλαις μου είπες
είσαι μισός
και μόνο τη μισή ζωή καταλαβαίνεις

Σιουζουλής Βασίλης 

 (Ο πίνακας είναι του Θεόφραστου Τριανταφυλλίδη)

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης