Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Χρίστος Γεωργούσης~Ανεπίδοτα Της Αγάπης~

~Επιστολή Ατελείωτη~
 (απόσπασμα)
Εγώ σου γράφω,αλλά είσαι συ ο Μάιος εσύ που λάμπεις,εσύ που κατεβαίνεις απ΄τον ουρανό με επουράνια σκάλα.Γυρέψαμε να σου δώσουμε το ανεπίδοτο,μήπως ξεκλειδώσεις το όστρακο της ψυχής σου,μήπως απλώσεις τις φοβισμένες κεραίες σου,μήπως τολμήσεις επιτέλους σημαίες ελευθερίας.Τι άλλο να πούμε που να μην είναι ψεύτικο,βαρετό και κοινότυπο;
Έπιασε ψύχρα πάλι και από
παλιά σπασμένα ποιήματα μαζεύουμε λέξεις-κλαδιά
ν'ανάψουμε φωτιά να ζεσταθούμε.Απ'το πιθάρι της πίκρας είναι τα περισσότερα λόγια,σταφίδες και σύκα,της αγάπης ανεπίδοτα όλα.
Τα όσα αγαπήσαμε,τα όσα ματαίως αναζητήσαμε,τα φέρνει η μνήμη μπροστά μας με φλόγες μουσικής,τρίξιμο ξύλων που καίγονται.
Χορτάσαμε βλέπεις δώρα διαρκώς διαψεύσεων.
Έννοια σου,με το χυμό του χριστάγκαθου σχεδιάζω κάτι στ'ανοικτά της παλάμης σου κόκκινο για να με θυμάσαι,για να μην έχει δύναμη πάνω σου κανένα μάτι κακό.Κράτα τη θάλασσα έτοιμη,λύσε τους κάβους,άνοιξε τα πανιά και προχώρα.Κοίταξε στα μάτια όσους αγαπάς και λάβε πνοή δύναμης.Δες τα όλα που φτερουγίζουν και όσα φεύγουν με φτερά αγγέλων.

Βρες τις μυστικές πηγές της ψυχής σου.


ΤΙ ΑΛΛΟ ΝΑ πούμε που να μην είναι ψεύτικο,
βαρετό και κοινότυπο; Έπιασε ψύχρα πάλι και από
παλιά σπασμένα ποιήματα μαζεύουμε λέξεις-κλαδιά
ν'ανάψουμε φωτιά να ζεσταθούμε.Την οργή και το μίσος τα φοβήθηκα πάντα,σηκώνουν φουρτούνες που δεν δαμάζονται εύκολα.Για άλλα ήθελα να μιλώ,ήρθαν όμως χρόνοι δίσεχτοι και να δούμε πως θα ξαναβρεθούμε καλοτάξιδη μουσική να καλοπιάσουμε
την ελπίδα.Σ'αφήνω τώρα.Όλα γίνονται μουσική στο τέλος κι εκεί θ'ανταμώσουμε πάλι.

Χρίστος Γεωργούσης

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Ρυτίδα~ Του Χριστόφορου Τριάντη~

Ποιητικό πεζοτράγουδο Η ΡΥΤΙΔΑ Ένα αλισβερίσι είναι η ζωή.Μια κληρονομημένη ρυτίδα στο μέτωπο που καρφώθηκε μετά από καιρό (λίγο ή πολύ δεν έχει σημασία).Ξαπόμεινε μέχρι το τέλος ως υπενθύμιση:όλα γυρνάνε γύρω από την επιθυμία για κάτι,και αυτό το κάτι έχει να κάνει κυρίως με τον έρωτα.Και να τα μασκαρέματα, οι επαναλήψεις(αλίμονο),τα λογύδρια και οι συνηθισμένες ατάκες προς το άλλο πρόσωπο,κανονικές επιθέσεις γοητείας κι όπου βγει.Υπάρχει μπόλικο και αξόδευτο αίσθημα.   Πέφτεις κυριολεκτικά πάνω στον άλλον,αραδιάζοντας τα ίδια και τα ίδια,φτάνει να ξεφορτωθείς αυτό που έχεις μέσα σου, τον αυτοτιτλοφορούμενο πόθο ή καημό.Στην ουσία,ο άλλος δεν σ’ ενδιαφέρει.Ξεκινάς από τα νύχια των ποδιών κι ανεβαίνεις ( όσο περνάνε τα χρόνια),έτσι καταφέρνεις και τη φτιάχνεις τη ρυτίδα στο μέτωπο (βαθιά ή αχνή,ανάλογα τα πρόσωπα).  Μα και παλιά, όσο κι αν κοπίαζες να διώχνεις τη θλίψη και την απελπισία,γρήγορα ερχόσουν ξανά στα ίδια και στα ίδια. Άτιμο παιχνίδι,για να το πω καλύτερα,κουρασμένο δρομολόγι…

Χριστόφορος Τριάντης~Τα Κλουβιά~

ΤΑ ΚΛΟΥΒΙΑ Για να μειώσουν την απήχηση που είχαν οι απεργοί πείνας στον λαό,οι κυβερνώντες αποφάσισαν να τους κλείσουν σε κλουβιά και να τους περιφέρουν στα τσίρκα της χώρας.Είχαν ως στόχο να  εξευτελίσουν εντελώς τον πολιτικό τους αγώνα.Και όντως οι απεργοί έγιναν σπουδαίο θέαμα για χιλιάδες ανθρώπους που πήγαιναν να περάσουν την ώρα τους μπροστά στα κλουβιά.Στέκονταν με τις ώρες και θαύμαζαν τούς περιβόητους αγωνιστές,τους μαχητικούς αμφισβητίες της καθεστηκυίας τάξης.Ακόμα και σχολεία έρχονταν για να παρακολουθήσουν ένα τέτοιο ιδιαίτερο σκηνικό.Όλοι οι επισκέπτες πλήρωναν εισιτήριο,εξαιρούνταν τα παιδιά.Σιγά-σιγά οι απεργοί πείνας ξέχασαν τους λόγους για τους οποίους αγωνίζονταν,και επιδίδονταν σε θεατρινισμούς,γελοία κόλπα και παρακάλια,προκείμενου να διατηρήσουν άσβεστο το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης και να κερδίσουν τη συμπάθειά της.Από την άλλη μεριά,οι ιδιοκτήτες των τσίρκων βλέποντας να αυξάνονται τα κέρδη τους(λόγω των πολλών επισκέψεων)τούς χρηματοδοτούσαν μυστικά.Στο τέλο…

Χριστόφορος Τριάντης~Δημιουργία~

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ   Η δημιουργία είναι σαν ένα διάφανο σπίτι. Οι τοίχοι του είναι στερεωμένοι με πνοές ανέμων, μύθων και ιστοριών (παλαιών ημερών). Στις κόγχες υπάρχουν ζωγραφιές. Παριστάνονται: όνειρα, χθόνια χρώματα κι έναστρες νύχτες που γεννούν σκιάσεις και αχνοφωτίζουν τη ρυμοτομία.   Άχρονοι σκελετοί λέξεων είναι «ατάκτως ερριμμένοι» στην αυλή. Ολύμπια αγάλματα και μυθικά σύμβολα βρήκαν τον δρόμο τους και έφτασαν στο σπίτι για μετοχή στα υψηλά: προσευχές και ευαγγέλια. Μια ωραία συντροφιά για τον ιδιοκτήτη.   Στην κεντρική είσοδο είναι χαραγμένα γράμματα, λάμψεις για τα βαθιά μεσάνυχτα και τις μυστικές ώρες. Στα δωμάτια υπάρχουν καθρέφτες για ν’ αποκρυσταλλώνονται οι ιδέες και οι επιθυμίες. Στους διάδρομους, απαγορεύονται : τα μετριοπαθή αποτυπώματα, οι σημάνσεις λογαριασμών, αριθμών και ματαιοτήτων. Στην οροφή, οι ήλιοι καθορίζουν τις σκέψεις, την απραξία και την ανάπαυση.    Κι όλα τα στηρίγματα και οι κολόνες, είναι σαν φανέρωση (κι επιφάνια)  για πρόσωπα και χαρακτήρες. Η σκόνη, όση …