Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τρία Ποιήματα~Αιθέριος Αγαπημένος(Νικήτας Τσιενές)



 "Οδηγός η Αγάπη(Μυστικά αλλόφρονα)"

Σα να μην έχω τίποτε και πάλι ν'αρχινώ....Σωπαίνω θα πει μιλώ μ'έναν άλλο τρόπο.Στο στράγγισμα της μέρας μι'αλλόκοτη ευτυχία,παράπον'ο αγέρας που νοσταλγεί τα θεία.....Ο αγέρας που δίνεις για να περάσεις απ'τον έναν στίχο στον άλλο φοβερός κι ανεπανάληπτος! Ώστε ν'αξίζουν όλα απίστευτη σιωπή και πάλι ε,γι'αμόλα προς αίσθηση νωπή.Φρεσκοπλυμμένος δρόμος σου μιλά,απόδειξη μιας λευτεράδας που ορίζει,ζαλίζει κι απαλαίνει τη φωτιά που σου αποκαλύπτεται και σου εκμυστηριεύεται μυστικά αλλόφρονα που ταράσσουν τα ηχοχρώματα της νιότης που αφήνεται διά να φέρνει και να παίρνει ζωές.Σαγήνη κι ορυμαγδός,θαλασσί και πράσινο χαμένο παντού και μες σε μάτια.Ορατή η Αγάπη οδηγός και στους πιο άξενους καιρούς,Εκείνη γαρ γεννεσιουργός και καταστροφέας τους........





"Παράπονο για..το παράπονο"

Φριχτό το δάσος ανέδιδε ανταύγειες του Αδυνάτου παφλάζοντας ή πετώντας έρημες,μοναχικές δόξες δίχως κάποιο γιατί ως πίστευαν,ως πιθανολογούσαν.Κόπος μεγάλος η τρυφερή,ισχνή ανάσα του-μου και το ακατάσχετο γέλιο ν'αντηχεί από τα παρελθόντα' κούρσευα τ'αποκτηθέν παράπονο (όλο) για να το καταθέσω για τα δυο μάτια σου,για τα δυο χείλη σου,μπρος στα δυο πόδια σου να με χαιδέψουν λίγο με τα δυο χέρια σου και να πεθάνω.....Ο θάνατος που αποζητώ αυτός λιόδεντρα στο χρυσόφως κι ανεξάντλητες,ατεκμηρίωτες ημέρες για να μεθούνε-με.....Ε,λοιπόν τούτο το "μεθούνε" που γίνεται μεθούμε,τούτο το νι που γίνεται μι είναι που με τσακίζει,μ'αποδιοργανώνει,μ'αφήνει αμέτοχο αν και μέτοχος έτσι,αλλά και με τρυφερεύει πολύ,πάρα πολύ.....Γέννεσις!




"Όποιος πλάθει ποιήματα"

 Όποιος πλάθει ποιήματα πλάθει ενωμένες άπειρες φωνούλες των παιδιών,
που'ναι με χαμόγελα ηλιοφωτισμένες (ηλιοποτισμένες) και δεν θα γνωρίσουν παρελθόν...... 
 Όποιος πλάθει ποιήματα λάμπει στα κοράλλια,στους <<ανεξερεύνητους>> βυθούς 
 και αγγίζει ονείρατα από τα παράλια και σκοπούς απόλυτα εφικτούς(αγαθούς).......
 Όποιος πλάθει ποιήματα καίει την Ψυχή Του σ'έν'αλισβερίσι μυθικό και κατόπιν ζόρικα 
την τραβά μαζί του να σου την φορέσει νυφικό..... 
Όποιος πλάθει ποιήματα κόσμους σεκλετίζει και αντιπαθεί πολιτικούς,
φανερώνει το κρυφό ίσα(μόλις) που τ'αγγίζει και ακούει όσα δεν ακούς..... 
Όποιος πλάθει ποιήματα σβύνει κάτι άλλο για ν'ανθίσει νεωτερισμός,
κι έτσι ασυναίσθητα χάνει το μεγάλο που'ν ένας βαθύς κλασσικισμός(που'ν του σύμπαντος ο ορισμός).....
 Όποιος πλάθει ποιήματα στέκεται στο μέλλον και δεν τον αγγίζει πια κανείς,
έχει την υπόσταση(απόσταση) χίλιων αρχαγγέλων κι είν'επιφανής μα κι αφανής........

Αιθέριος Αγαπημένος(Νικήτας Τσιενές)



 
*Ο πρώτος διαδραστικός πίνακας Vincent Van Gogh (έναστρη νύχτα) (Π Βρέλλη)

Έναστρη Νύχτα του Βαν Γκογκ Πηγή: www.lifo.gr
"Έναστρης Νύχτας" του Βίνσεντ Βαν Γκογκ Πηγή: www.lifo.gr
"Έναστρης Νύχτας" του Βίνσεντ Βαν Γκογκ Πηγή: www.lifo.gr
"Έναστρης Νύχτας" του Βίνσεντ Βαν Γκογκ Πηγή: www.lifo.gr

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης 







~Σιωπηλός άγγελος~

Γράφουν οι:Μαριάνθη Παπάδη &' Μαριάνθη Πλειώνη
Το έντονο κορνάρισμα από το μπλε Golf, που κινούνταν σαν αστραπή στη Λεωφόρο Κηφισίας έκανε τους οδηγούς να κοιτάνε με απορία τους επιβάτες του, μόλις αυτό βρισκόταν πίσω, πλάι, μπροστά τους. Στο κάθισμα του οδηγού ο Ιάσονας κάθιδρος προσπαθούσε να περάσει, όσο πιο γρήγορα μπορούσε ανάμεσα από τα υπόλοιπα οχήματα, που ανέβαιναν κι αυτά προς τα πάνω. Δίπλα του σωριασμένη με ζωγραφισμένη την αγωνία στο αναψοκοκκινισμένο της πρόσωπο η ετοιμόγεννη Πηγή δάγκωνε τα χείλη της από τις σουβλιές που τρύπαγαν τα σωθικά της οι μικροί κοφτοί πόνοι. Λίγο πριν είχε ανακοινώσει με κλαούρικο* βλέμμα στο σύζυγό της, «πως τα νερά έσπασαν», όπως συνηθίζεται να λένε οι γυναίκες, μόλις φτάσει η μαγική εκείνη ώρα της γέννησης. Κάποιες ώρες αργότερα οι δυο τους παρέα με τα παππούδια, τις γιαγιάδες, αδέλφια και το υπόλοιπο σόι, η ελληνική υποδοχή των βρεφών σε όλο της το μεγαλείο, κοίταζαν με λατρεία το άγνωστο μέχρι τότε πλασματάκι τους. Έν…

ΟΙ ΑΡΕΤΕΣ του Χριστόφορου Τριάντη

Στο τραπέζι του δασκάλου, υπήρχαν σύκα και δροσερό νερό. Καθόταν κάτω από τον πλάτανο της σχολής. Ένας νέος ήρθε να τον δει.Τον πλησίασε. «Ήρθα να γραφώ στη σχολή.Μόνο κοντά σας,θα βρω την αλήθεια». «Ποια  αλήθεια;» «Πώς θα γίνω άριστος!» «Άκου νέε,για να το επιτύχεις αυτό, πρέπει να ακολουθείς σε όλη τη ζωή,κάποιες αρετές.Πρώτα να ‘σαι γενναιόδωρος,  έτσι θα κερδίζεις ανθρώπους.Μετά είναι η ειλικρίνεια,να μη λες ψέματα,στους άλλους και τον εαυτό σου.Ακόμα, χρειάζεται να καλλιεργείς  την εξυπνάδα σου , για ν’ αγαπήσεις και να αγαπηθείς. Υπάρχει και η αρετή της ευσπλαχνίας , αν την “εξασκείς” οι φτωχοί θα σ’ αγαπούν πραγματικά. Τέλος,  ο σεβασμός, αν σέβεσαι τους ανθρώπους  και τον Θεό,  θα γίνεις σοφός».