Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Θαλασσέλης Αντώνης,Επιθυμία


Είπα ακόμη μια φορά να διαφεντέψει
η καρδιά μου,
την εμπιστευτικά, ίσως περίσσια να ‘χει λογική,
σοφότερη απ’ το μυαλό μου.
Μπήκα στη γιορτή σχεδιάζοντας τους χάρτες της
απόδρασής μου.
Να δω το φως να τιμωρεί το σκοτάδι μου,
να σφραγίσω την κερκόπορτα
της λύπης μου.
Πείσμα είχα να χορέψω στην βροχή
αψηφώντας τους κεραυνούς.
Να παλέψω στην δίνη της λογική μου,
να παρασυρθώ στο βυθό του αλόγιστου πάθους.
Κι αν είναι να πληγωθώ ας γίνει,
θα το αντέξω.
Ξανά πίσω η παλιά διαδρομή οι κατακτήσεις,
η κορυφή, οι χαρές , τα ναυάγια, οι μπόρες .
Χωρίς λησμονιά αλλά με θύμηση.
Τώρα πια στα δύσκολα την έχω μεγαλύτερη
ανάγκη.
Τη νιώθω, καρτερά και υφαίνει το πανί της.
Παίρνω δύναμη απ’ την αγάπη της,
κουράγιο απ’ τα λόγια της.
Ταξιδεύω στα όνειρα της με τρέλα,
χωρίς δισταγμό για την Ιθάκη μου.
Τεντωμένες οι χορδές της ψυχής μου,
την λαχταρώ.
Ναι………. θα κάνω το μεγάλο βήμα.
Είμαι ακόμα όρθιος γιατί "είναι" το αίμα
που κυλάει στις φλέβες μου.
Είμαι ζωντανός και διψασμένος.
Διψασμένος για αγάπη !!!

Θαλασσέλης Αντώνης
Από την ποιητική μου συλλογή "ΟΝΕΙΡΟΒΑΤΗΣ"

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης