Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τρία ποιήματα,της Μαρίας Κούλη




~Σ’ αυτόν τον τόπο που ήρθα..
.
Τα έχω όλα.
Στέγη τροφή ασφάλεια προπαντός.
Όμως σου γράφω απόψε
κρυφά μη με δούνε.
Μου λείπεις.
Κάποια μέρα ίσως αύριο.
Αφήνω στο συρτάρι τα δήθεν.
Έρχομαι σε σένα.
Σ’ αγαπώ το ξέρεις.
Ας λένε πως είσαι εχθρός.
Κι έτσι ακόμα.


~Το απόθεμα εξαντλήθηκε καλέ μου..
.
Ενέχυρο τελευταίο όνειρο.
Κρέμα ημέρας κρέμα εφιάλτες
μπας και σωθούμε δηλαδή.
Κάνω ταμείο.
Ελλειμματική αγάπη.
Εξαπατήσεις πολλές,πολλές δόσεις.
Στίχοι αφαίρεση με βάρος ειδικό.
Ξεγελάμε — το φόρτε μας.
Μόνο μη φύγεις απόψε προς Θεού.
Στα δύσκολα χρειάζονται συνένοχοι.
Μωρό μου το ξέχασες;

~Θα σε λιθοβολήσουνε..

Γιατί αναθρέφεις όνειρα
στο στήθος που αγαπώ.
Θα σε ψέξουνε
άσχετοι Άνυτοι
φλύαροι Μέλητοι.
Για το δαιμόνιον,τι άλλο.
Ύστερα σαν θέατρο παλιό
σβήνουν τα φώτα.
Θα σε ξεχάσουνε.
Ίσως κι εγώ.



Μαρία Κούλη
Από την συλλογή: Αθώοι Αμνοί,εκδ. Γαβριηλίδης,2014

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης