Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

~Μαρία Πολυδούρη,Αφιέρωση /Translated by Manolis Aligizakis


ΟΙ ΤΡΙΛΛΙΕΣ ΠΟΥ ΣΒΗΝΟΥΝ
         ΑΦΙΕΡΩΣΗ
Φίλε, του φθινοπώρου ήρθε η Ώρα
στην πόρτα μου έξω. Κίτρινο φορεί
στεφάνι από μυρτιά. Στα νικηφόρα
χέρια της μια κιθάρα θλιβερή.

Κιθάρα παλαιική που κλει πληθώρα
μέσα της ήχους και ήχους. Ιερή
κοιτίδα. Κάθε πόνος, κάθε γνώρα
που ήταν γλυκιά και γίνηκε πικρή.
Ήχος μες στην καρδιά της αποστάζει.
Φίλε, του φθινοπώρου η Ώρα εκεί
στην πόρτα μου ήρθε, δίχως να διστάζει
και το κιθάρισμά της πότε πότε
σα να 'τανε η φωνή σου η μυστική,
τους στίχους σου που μου τραγούδαες τότε.
DEDICATION
My friend the hour of autumn has arrived
just outside my door. It wears a crown
made of myrtle and in its victorious
hands it holds a sorrowful guitar.
Ancient guitar that hides inside it
many sounds and echoes, revered
beginning, each and every pain, each sweet
experience that has become bitter
sounds that dripping on its heart.
My friend the hour of autumn
has ruthlessly reached my door: no hesitation
though sometimes the vibrations
of its chords sound like long ago when
your secret voice sang your verses for me.
Maria Polydouris//NEOHELLENIC POETRY — AN ANTHOLOGY, Libros Libertad, 2016
www.manolisaligizakis.com

(Works Mark Keller Art)


Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης