Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ρουμάνοι Λυρικοί Ποιητές: OCTAVIAN GOGA (1881-1938) Απόδοση από την Ρουμανική γλώσσα: Αντώνης Περδικούλης



ΔΥΟ ΠΟΙΗΣΕΙΣ
1. POEZIE
Eu urc.. Acolo jos, in adancime,
Aud viata ce –si intinde hora,
E necurmatul cantec din vechime.
Il stiu...mai bine n- o sa –l stie nime,
Caci am baut din cupa tuturora
Si l- am platit cu lacrimi si cu rime.
Neprehanita, mandra poezie,
Lumina alba, pururi adorata,
Asculta –ma cu ruga mea tarzie
Si fa pe veci in mine sa –mi tresalte,
Stralucitoare, rece si curata,
Singuratatea culmilor inalte...
(στη νεοελληνική..)
ΠΟΙΗΣΗ
Εγώ ανεβαίνω...κάτω εκεί στα τάρταρα,
Γρικώ ζωή ν’ απλώνεται χορός
Τ’ ατέλειωτο τραγούδι το παλιό
Το ξέρω..και πιο καλά κανείς δεν ξέρει
Γιατί απ’ ολωνών την κούπα ήπια
Και πλήρωσα με δάκρυ και με στίχο.
Άσπιλη ποίηση λαγάρια
Λευκάδι φως και αεί σαν πόθος
Την όψιμη άκου προσευχή μου
Στο μέσα μου το αιώνιο να σκιρτήσει
Λαμποκοπούσα, ψύχραιμη, καθάρια
Η μοναξιά των κορυφών του αψήλου..
(«Τραγούδια δίχως Πατρίδα»), 1905
2. O LACRIMA
De ar fi sa ti impartesti odata
Tu bogatiile ce ai,
Din toate darurile tale
Ti-as cere o lacrima sa –mi dai.
Mi- ai da atunci un strop de suflet,
Ce din adancuri imi rasare,
Caci numai din adancul marii
Se pescuiesc margaritare..
( στη νεοελληνική)
ΕΝΑ ΔΑΚΡΥ
Να’ τανε μια φορά να δώσεις
Λίγα απ’ τα πλούτη σου που έχεις
Όλα τα δώρα τα δικά σου
Ένα σου δάκρυ και σε μένα.
Μια στάλα απ’ την ψυχή δική σου
Μέσα στα σπλάχνα μου ανατέλλει
Γιατί απ’ της θάλασσας τα βάθη
Ψαρεύονται μαργαριτάρια..
( «Στην σκιά των Τειχών»),1913


OCTAVIAN GOGA (1881-1938)
(OΚΤΑΒΙΑΝ ΓΚΟΓΚ Α)

Απόδοση από την Ρουμανική γλώσσα:
Αντώνης Χρ.Περδικούλης

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης 







~Σιωπηλός άγγελος~

Γράφουν οι:Μαριάνθη Παπάδη &' Μαριάνθη Πλειώνη
Το έντονο κορνάρισμα από το μπλε Golf, που κινούνταν σαν αστραπή στη Λεωφόρο Κηφισίας έκανε τους οδηγούς να κοιτάνε με απορία τους επιβάτες του, μόλις αυτό βρισκόταν πίσω, πλάι, μπροστά τους. Στο κάθισμα του οδηγού ο Ιάσονας κάθιδρος προσπαθούσε να περάσει, όσο πιο γρήγορα μπορούσε ανάμεσα από τα υπόλοιπα οχήματα, που ανέβαιναν κι αυτά προς τα πάνω. Δίπλα του σωριασμένη με ζωγραφισμένη την αγωνία στο αναψοκοκκινισμένο της πρόσωπο η ετοιμόγεννη Πηγή δάγκωνε τα χείλη της από τις σουβλιές που τρύπαγαν τα σωθικά της οι μικροί κοφτοί πόνοι. Λίγο πριν είχε ανακοινώσει με κλαούρικο* βλέμμα στο σύζυγό της, «πως τα νερά έσπασαν», όπως συνηθίζεται να λένε οι γυναίκες, μόλις φτάσει η μαγική εκείνη ώρα της γέννησης. Κάποιες ώρες αργότερα οι δυο τους παρέα με τα παππούδια, τις γιαγιάδες, αδέλφια και το υπόλοιπο σόι, η ελληνική υποδοχή των βρεφών σε όλο της το μεγαλείο, κοίταζαν με λατρεία το άγνωστο μέχρι τότε πλασματάκι τους. Έν…

ΟΙ ΑΡΕΤΕΣ του Χριστόφορου Τριάντη

Στο τραπέζι του δασκάλου, υπήρχαν σύκα και δροσερό νερό. Καθόταν κάτω από τον πλάτανο της σχολής. Ένας νέος ήρθε να τον δει.Τον πλησίασε. «Ήρθα να γραφώ στη σχολή.Μόνο κοντά σας,θα βρω την αλήθεια». «Ποια  αλήθεια;» «Πώς θα γίνω άριστος!» «Άκου νέε,για να το επιτύχεις αυτό, πρέπει να ακολουθείς σε όλη τη ζωή,κάποιες αρετές.Πρώτα να ‘σαι γενναιόδωρος,  έτσι θα κερδίζεις ανθρώπους.Μετά είναι η ειλικρίνεια,να μη λες ψέματα,στους άλλους και τον εαυτό σου.Ακόμα, χρειάζεται να καλλιεργείς  την εξυπνάδα σου , για ν’ αγαπήσεις και να αγαπηθείς. Υπάρχει και η αρετή της ευσπλαχνίας , αν την “εξασκείς” οι φτωχοί θα σ’ αγαπούν πραγματικά. Τέλος,  ο σεβασμός, αν σέβεσαι τους ανθρώπους  και τον Θεό,  θα γίνεις σοφός».