Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο


Ο Αισχρίων ο Σάμιος, ή Αισχίων, ήταν αρχαίος Έλληνας λυρικός ποιητής και γεωπόνος από τη Σάμο που άκμασε επί βασιλείας Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ο Αθηναίος τον χαρακτήριζε σπουδαίο ιαμβοποιό.
Ο Αισχρίων είχε στιχουργήσει ποιήματα ακολουθώντας τροχαϊκούς τετραμέτρους. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονταν ποίημα αναφερόμενο στο μύθο του Γλαύκου καθώς και ένα μεγάλο ποίημα με τίτλο “Εφεσίδα” , που κάλυπτε τουλάχιστον επτά βιβλία. Επίσης σε μορφή επιτύμβιου επιγράμματος είχε γράψει την απολογία της περιβόητης εταίρας Φιλαινίδος και κάποιο άλλο ακόλαστο περί της Αφροδίτης.
Ο Αισχρίων φέρεται κατά τη Σούδα να ήταν φίλος του ΑΑριστοτέλη και συμμετείχε στην εκστρατεία του Μ. Αλεξάνδρου συγγράφοντας τις εφημερίδες της εκστρατείας, (δηλαδή το βασιλικό ημερολόγιο του Μ. Αλεξάνδρου). Αυτή δε η πληροφορία προέρχεται από τον Πτολεμμαίο τον Χέννο. Εκτός όμως των παραπάνω ο Αισχρίων είχε συγγράψει ένα σπουδαίο έργο “Περί γεωργίας” το οποίο δεν έχει διασωθεί πλην όμως το αναφέρουν στα έργα τους οι Ουάρων, Πλίνιος και ο Καλουμέλλας.


 Οιχαλίας άλωσις. Επικό ποίημα που ανήκει στον μυθικό κύκλο του Ηρακλή και το οποίο αφηγείται τον αγώνα του ήρωα εναντίον των γιων του Εύρυτου, του βασιλιά της Οιχαλίας (άλωση της πό­λης, απαγωγή της θυγατέρας του βασιλιά Ιόλης· το θέμα αργότερα και στις «Τραχίνιες» του Σοφοκλή). Το ποίημα πρέπει να ήταν δημιούργημα του 7ου/6ου αι. π.Χ., ενώ συγγραφέας, κατά πάσα πι­θανότητα, πρέπει να είναι ο Κρεώφυλος ο Σάμιος, ο οποίος κατά τα θρυλούμενα πήρε το έπος από τον Όμηρο ως δώρο. Μας σώθηκαν μόνον λίγα αποσπάσματα.(άγνωστα χειρόγραφα,Άγγελος Σακκέτος)

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης 







~Σιωπηλός άγγελος~

Γράφουν οι:Μαριάνθη Παπάδη &' Μαριάνθη Πλειώνη
Το έντονο κορνάρισμα από το μπλε Golf, που κινούνταν σαν αστραπή στη Λεωφόρο Κηφισίας έκανε τους οδηγούς να κοιτάνε με απορία τους επιβάτες του, μόλις αυτό βρισκόταν πίσω, πλάι, μπροστά τους. Στο κάθισμα του οδηγού ο Ιάσονας κάθιδρος προσπαθούσε να περάσει, όσο πιο γρήγορα μπορούσε ανάμεσα από τα υπόλοιπα οχήματα, που ανέβαιναν κι αυτά προς τα πάνω. Δίπλα του σωριασμένη με ζωγραφισμένη την αγωνία στο αναψοκοκκινισμένο της πρόσωπο η ετοιμόγεννη Πηγή δάγκωνε τα χείλη της από τις σουβλιές που τρύπαγαν τα σωθικά της οι μικροί κοφτοί πόνοι. Λίγο πριν είχε ανακοινώσει με κλαούρικο* βλέμμα στο σύζυγό της, «πως τα νερά έσπασαν», όπως συνηθίζεται να λένε οι γυναίκες, μόλις φτάσει η μαγική εκείνη ώρα της γέννησης. Κάποιες ώρες αργότερα οι δυο τους παρέα με τα παππούδια, τις γιαγιάδες, αδέλφια και το υπόλοιπο σόι, η ελληνική υποδοχή των βρεφών σε όλο της το μεγαλείο, κοίταζαν με λατρεία το άγνωστο μέχρι τότε πλασματάκι τους. Έν…

Ποίηση: Κώστας Καρούσος

Για μιαν αμαρτία θα φύγουμε
που δεν φιλήσαμε ταπεινά
τ΄αυγινά στήθη του ήλιου
στους λόφους του πρόσκαιρου κόσμου !!
Τ΄αποκριάτικα βιτρώ των εκπτώσεων
και τη λιπόσαρκη γοητεία του ονείρου !!
Τ΄απρόσμενα χείλη της άνοιξης
και των οξειδωμένων αιγιαλών την εντροπία !!
Τ΄ολοκαύτωμα της αγάπης σου
στην αποδημία της λέξης που δύει !!
Για μιαν αμαρτία θα φύγουμε
που δεν σταυροκοπήθηκε η αυγή
στη προκρούστεια κλίνη σου !!
Που μίσεψε το πέλαγος καράβια
για μια Τροία της Ελένης ανιστόρητη
χωρίς ασπίδες κ΄ ιαμβικές τραγωδίες !!
Για μιαν αμαρτία θα φύγουμε
μιας χαμένης ερωτικής ατλαντίδας
που αναδύεται στην άπειρη αίσθηση του βυθού !!
Για μιαν αμαρτία θα φύγουμε
μιας παραπόντιας μέθης
που δε μεστώσαμε τ΄άλικο σταφυλλόγερμα
στ΄αμέθυστο φίλημα των άστρων !!
και της ψυχής μας το φέγγος
πάνω στα γυμνόστηθα κάλλη
της επίγειας οπτασίας μας !!
Για μιαν αμαρτία θα φύγουμε
για μιαν ακόλαστη ψυχή του ερέβους !!
Κώστας Καρούσος.

(η φωτογραφία από:Записи с меткой живопись)