Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τρία ποιήματα ,της Μάτση Χατζηλαζάρου





  • Λιάζομαι μες στη συγκίνηση
    των ημερών του Νοέμβρη,
    που ξαναφέραμε μαζί.
     Μαζί το ζούμε και το θέλουμε
    το πηγαινέλα της φύσης
    -τις μυρωδιές του κρύου ανέμου,
    τα παγωμένα νίκελ της πόλης,
    τον κλειστό χώρο μες στη παγωνιά
    όταν αχνίζουν τα τζάμια.
     Ζωή μου, δίπλα σου βλέπω την αναπνοή
    και ακούω το καρδιοχτύπι όλων των πραγμάτων.
    Ζωή μου, δίπλα σου
    είναι η μέρα του ήλιου του μεσονυκτίου.
     Μακριά σου είναι η νύχτα του βορινού χειμώνα.
    Ποιήματα 1944-1985.
    Από τη συλλογή Μάης, Ιούνης και Νοέμβρης.

    ~~~              ~~~             ~~~



  • Μην είναι γητειά; μην είναι όνειρο;
    μην είναι θαύμα;
    Το πλάνεμα της σκέψης μου,
    ο πυρετός κι οι νοσταλγίες,
     κι ο οίστρος ο τρομερός της σάρκας μου.
    Όλα μου σου τα χαρίζω –
    μες στον ήλιο και μες στο ερωτικό χρώμα
    των ματιών σου.
    Πώς πέφτει το φύλλο της λεύκας,
    το φύλλο που μαγεύει το φως;
    έτσι θε να πέσω μες στην αγκαλιά σου.
    Πώς σβήνουν τα τραγούδια
    των κοριτσιών το σούρουπο;
     έτσι θε να σβήσω μες στην αγκαλιά σου.
    Το γυμνό μου σώμα βρίσκεται
    πια στην εύκρατο ζώνη.
    Γητειά είναι; όνειρο; ή θαύμα;
    Η παλάμη μου σε περιμένει,
    η παλάμη μου σ’ αποζητάει,
     η παλάμη μου τρέμει
    και φτερουγίζει μες στα κλαριά
     – αχ! μες στη χούφτα μου
    κούρνιασε ένα πουλί,
     το πουλί είναι η τρυφερότης σου.
    Ποιος να ‘ναι ο έρωτας
    που περιέχει το κλίμα της αιθρίας;
    Γύρωθέ μου βλέπω μονάχα όλες
     τις λαχτάρες της Μεγάλης Παρασκευής.
     Το κλάμα μου ας είναι το ημερότερο τραγούδι˙
     η θλίψη μου, πομπή Μαγιού απ’ τη θάλασσα
    ως τον κάμπο˙ οι ρεμβασμοί μου,
    δέκα καΐκια στολισμένα
    που αρμενίζουν για το πανηγύρι.
    Ποτέ, ποτέ ζωή μου δίχως γητειά.
    Κι είναι η γητειά η μυρουδιά
    του ανοιξιάτικου πόθου μες στα χαμομήλια.
    Κι είναι η γητειά όλος ο έρως ενός ξερού βράχου –
     με το φως, με τον ήλιο.
     Κι είναι η γητειά, απ’ την κούνια μου ως τον τάφο
    οι στεναγμοί μου εκείνοι που γεννάνε το θαύμα.
    Ποιήματα 1944-1985.
    Από τη συλλογή Μάης, Ιούνης και Νοέμβρης. Εκδόσεις Ίκαρος



    ~~~            ~~~           ~~~


  • Χαμόγελα
    Από το χαμόγελό σου πετάξανε δέκα πουλιά,
    στους ώμους μου επάνω.
    Το χαμόγελό σου το κρατάς όπως ένα παιδί τη ναυτική του ψάθα.
    Μια ανεμώνη τινάχτηκε μέσα στην αγκαλιά μου
     πίσω απ' τα παραθυρόφυλλα γελάει μια αχτίδα.
    Η θάλασσα αναμοχλεύει τ' άσπρα της χαλίκια
     όλες οι πεταλούδες φέρνουν τα χαμόγελά σου.
    Δυο κόκκινες χάντρες κύλησαν από μιας κοπέλας το λαιμό.
     Οι λυγαριές αναστενάζουν μες στη ρεματιά χορεύουμε,
     χορεύουμε, η μουσική μας είναι η σελήνη
    όλες οι πεταλούδες φέρνουν τα χαμόγελά σου.
    Όταν μεθάει το κρασί το πίνω μες στα χείλια σου
    ο ήλιος σηκώνεται προτού ξυπνήσει το φιλί.
    Η παλάμη σου ανοίγει όταν σκάει το σύκο
    όλες οι πεταλούδες φέρνουν τα χαμόγελά σου.
    Από το χαμόγελό σου πετάξανε δέκα πουλιά,
    στους ώμους μου επάνω.
    Το χαμόγελό σου το κρατάς όπως ένα παιδί τη ναυτική του ψάθα.
    Ποιήματα 1944-1985,
    από τη συλλογή Δυο Διαφορετικά Ποιήματα, εκδόσεις Ίκαρος


  • Μάτση Χατζηλαζάρου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Χριστόφορος Τριάντης~Δημιουργία~

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ   Η δημιουργία είναι σαν ένα διάφανο σπίτι. Οι τοίχοι του είναι στερεωμένοι με πνοές ανέμων, μύθων και ιστοριών (παλαιών ημερών). Στις κόγχες υπάρχουν ζωγραφιές. Παριστάνονται: όνειρα, χθόνια χρώματα κι έναστρες νύχτες που γεννούν σκιάσεις και αχνοφωτίζουν τη ρυμοτομία.   Άχρονοι σκελετοί λέξεων είναι «ατάκτως ερριμμένοι» στην αυλή. Ολύμπια αγάλματα και μυθικά σύμβολα βρήκαν τον δρόμο τους και έφτασαν στο σπίτι για μετοχή στα υψηλά: προσευχές και ευαγγέλια. Μια ωραία συντροφιά για τον ιδιοκτήτη.   Στην κεντρική είσοδο είναι χαραγμένα γράμματα, λάμψεις για τα βαθιά μεσάνυχτα και τις μυστικές ώρες. Στα δωμάτια υπάρχουν καθρέφτες για ν’ αποκρυσταλλώνονται οι ιδέες και οι επιθυμίες. Στους διάδρομους, απαγορεύονται : τα μετριοπαθή αποτυπώματα, οι σημάνσεις λογαριασμών, αριθμών και ματαιοτήτων. Στην οροφή, οι ήλιοι καθορίζουν τις σκέψεις, την απραξία και την ανάπαυση.    Κι όλα τα στηρίγματα και οι κολόνες, είναι σαν φανέρωση (κι επιφάνια)  για πρόσωπα και χαρακτήρες. Η σκόνη, όση …

Κατερίνα Γιαννακοπούλου

3ο Βραβείο Ποίησης 22οΠαγκόσμιο Συνέδριο Ποίησης
ΩΔΗ ΣΤΟΥ ΧΑΜΕΝΟΥΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΥΣ
Η αυλαία έπεσε πριν ξεκινήσει το έργο επί σκηνής. Τίποτα δεν είναι όπως πριν. Ζούμε σε μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα διαρκώς μεταβαλλόμενη. Ο καφτός λίβας εισχωρεί παντού και διαβρώνει τη σκέψη. Οι νύχτες όμως έρχονται κρύες κι “άρρωστες”, οι αστραπές “μαστίζουν” Κι εμείς μαζί τους πλαγιάζουμε στη σάπια πόλη… Κοιμόμαστε υπνωτισμένοι μέσα στο “ζωολογικό μας κήπο”. Οι μαύρες λάμπες του χρόνου σβήνουν η μια μετά την άλλη καθώς φωτίζουν το κλειστό τοπίο της ζωής μας. Ανοίγεις το παράθυρο κι οι θόρυβοι σε πνίγουν. Ασφυκτιάς απ’ τις φωνές του πλήθους…του απρόσωπου πλήθους. Η πόλη τριγυρνά στον άχαρο ρυθμό της κι οι άνθρωποι φοράνε τους καθωσπρέπει ρόλους τους. Μην περιμένεις τίποτα. Άγνωστες μουσικές με ρίχνουν κάτω. Πώς δεν ακούς το φως που γλιστράει κι ανασταίνεται σαν αίμα μέσα απ’ τους ίσκιους του μεσημεριού του Χρυσού Αιώνα του Περικλή; Ερευνούμε φίλοι μου δίπλα στους απέθαντους προγόνους μας για να βρούμε πώς φτάσαμε ως εδώ, πώς …

ΚΛΑΡΙΣΕ~Του Χριστόφορου Τριάντη~

Η Κλαρίσε δούλευε σαν δακτυλόγραφος σε μια εταιρεία. Έμενε μαζί με άλλες τέσσερις κοπέλες σ’ ένα μικρό διαμέρισμα,στη Μπραζίλια.Κυριολεκτικά ήταν η μια πάνω στην άλλη.Η Κλαρίσε δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά, γιατί ήταν ένα φτωχό κορίτσι από την επαρχία και έπρεπε να μοιράζεται το ενοίκιο και τα έξοδα.Μια μέρα τηλεφώνησε στον διευθυντή της και του είπε πως έπρεπε να μείνει κλινήρης,γιατί ήταν άρρωστη.Αυτή η απουσία από τη δουλειά ήταν μια μικρή ευτυχία.Επιτέλους μόνη.Έφτιαξε καφέ και βγήκε  στο μπαλκόνι.Κοιτάχτηκε στον καθρέφτη  πολλές φορές κι είδε πόσο όμορφη ήταν.Τραγούδησε, χόρεψε.Κατάλαβε πώς ήταν  η ελευθερία για μια νέα γυναίκα.Ήξερε ότι αυτό θα διαρκούσε λίγο,για την Κλαρίσε όμως,ήταν πάρα πολύ.
Τριάντης Χριστόφορος


 (η φωτογραφία από το διαδίκτυο)