Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πλούς.~Σταύρος Βαρβέρης~


Οι λεπτές κινήσεις των ανθρώπων
που τόσο αγάπησα
έγιναν πληγές μου,
σαν αδελφούς που έσμιξαν
το χάραγμα στη φλέβα.
Και το θαύμα της ζωής
που ερμήνευα από παιδί
με λογισμό και όνειρα.
Αυτά μου ανήκουν
σαν φύγω.
Και μια θάλασσα πλατιά
για να έχει η καρδιά μου λόγια
σαν ξεστρατίσει στην ομορφιά
και την αστοχία της,
πριν γίνει σιωπή στην αλήθεια.

20-10-2016 Σταύρος Βαρβέρης.




(art Yağlıboya gün batım).

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης